Informacje ogólne o akredytacji

Dynamiczny rozwój instytucjonalny szkolnictwa wyższego musi być skorelowany z jakością wykształcenia. Pierwszą inicjatywą w tym zakresie było „Porozumienie na rzecz jakości kształcenia" podpisane w 1997 r. przez rektorów uniwersytetów polskich. Powstała wówczas Uniwersytecka Komisja Akredytacyjna - organizacja pozarządowa zajmująca się ustaleniem systemu oceny jakości kształcenia na poszczególnych kierunkach studiów uniwersyteckich.

Uchwalono zasady udzielania akredytacji oraz procedury opiniowania wniosków wydziałów prowadzących kierunki studiów.

Jednym z warunków ubiegania się danej instytucji o uzyskanie akredytacji jest posiadanie własnego systemu oceny jakości kształcenia oraz systemu punktów kredytowych ECTS.
Są co najmniej cztery powody wprowadzenia ECTS w Uczelni:

• możliwość- porównania systemu kształcenia w krajach Unii Europejskiej z ofertą uczelni polskich;

• w systemie ECTS nie powtarza się raz zaliczonego przedmiotu, nawet w przypadku zmiany uczelni;

• system ECTS umożliwia indywidualny tok studiów. Student sam wybiera profil kształcenia spośród bogatej oferty dydaktycznej uczelni. Musi jednak uzyskać- 30 punktów kredytowych w ciągu semestru;

• dzięki wprowadzeniu systemu ECTS Uniwersytecka Komisja Akredytacyjna uchwaliła program mobilności studentów „MOST". Studenci po zaliczeniu drugiego roku studiów mogą przenieść- się do innego uniwersytetu na semestr lub rok w celu pogłębienia studiów z jednego lub kilku przedmiotów szczególnie ich interesujących - nie znajdujących się w ofercie dydaktycznej uczelni macierzystej - lub przedmiotów prowadzonych przez uznane autorytety naukowe.

ECTS pozwala też na ewidencjonowanie osiągnięć studenta w systemie informatycznym poszczególnych uczelni.

Współczesna idea "ERASMUS" i "MOST" nawiązuje do średniowiecznej tradycji wędrujących po Europie żaków. Program „ERASMUS" umożliwia studentom podejmowanie studiów w uczelniach zachodnich, a tym samym poszerzenie wiedzy naukowej, poznanie historii, kultury i języka krajów Wspólnoty Europejskiej.

Europejski System Transferu Punktów (European Credit Transfer System zwany w skrócie ECTS) został opracowanyw ramach Programu Erasmus w celu udoskonalenia procedur dotyczących uznawania studiów odbywanych za granicą.

„Pełne uznawanie" studiów oznacza, że okres studiów odbyty za granicą zastępuje porównywalny okres studiów w uczelni macierzystej, niezależnie od różnic w treści programu studiów uzgodnionego między współpracującymi uczelniami.

ECTS przyczynia się do budowania „pomostów" między współpracującymi uczelniami i rozszerzenia oferty edukacyjnej dla studentów. System ten ułatwia uczelniom uznawanie osiągnięć studentów w nauce, posługuje się bowiem powszechnie stosowanymi „miernikami" - punktami i stopniami, umożliwiając właściwą interpretację zasad obowiązujących w systemach szkolnictwa wyższego krajów Unii Europejskiej.

ECTS gwarantuje przejrzystość zasad zaliczania studiów dzięki takim elementom, jak:

• punkty ECTS - stanowiące wartość- liczbową (od l do 60 pkt.) przyporządkowaną poszczególnym przedmiotom i określające „ilość- pracy", jaką musi wykonać- student, aby uzyskać- zaliczenie z danego przedmiotu;

• pakiet informacyjny, który zawiera - adresowane do studentów i nauczycieli - informacje na temat uczelni, instytutów/wydziałów, organizacji i struktury studiów oraz przedmiotów,

• wykaz zaliczeń, przedstawiający osiągnięcia studenta w nauce w sposób przekrojowy, łatwy do zrozumienia i z systemu zaliczeń obowiązującego w jednej uczelni na system funkcjonujący w innej uczelni;

• porozumienie o programie zajęć- - obowiązujące zarówno uczelnię macierzystą i zagraniczną, jak i studenta - które określa program zajęć w jakich ma uczestniczyć student oraz liczbę punktów ECTS, jaka ma być przyznana za ich zaliczenie.

ECTS może być realizowany z powodzeniem tylko wówczas, gdy partnerskie uczelnie uczestniczą w nim na zasadzie dobrowolności i wzajemnego zaufania.

Czym jest akredytacja ?

Akredytacja jest rodzajem "certyfikatu", potwierdzającego wysoką jakość uniwersyteckiego kształcenia w ramach konkretnego kierunku studiów. Uzyskanie akredytacji następuje w procesie ewaluacji zewnętrznej i wewnętrznej. Ma ona prowadzić do doskonalenia procesu dydaktycznego, podnoszenia jakości pracy dydaktycznej nauczycieli akademickich, warunków studiowania na wydziale oraz współuczestnictwa i współodpowiedzialności studentów.

Akredytację uzyskuje się na okres pięciu lat (lub na dwa lata - warunkowo). Niezbywalnym elementem uzyskania akredytacji jest wdrożenie ECTS (Europejskiego Systemu Transferu Punktów) tj. zaliczania przedmiotów w systemie punktów kredytowych. W trakcie studiów należy uzyskać w sumie 300 punktów (60 punktów w roku, 30 w semestrze). System ten umożliwia zaliczenie semestru lub roku studiów odbywanych na innym wydziale uczelni w kraju lub nawet za granicą.

Czy można jej uniknąć?

Akredytacja jest dobrowolna. Należy jednak pamiętać, iż rezygnacja z ubiegania się o akredytację postawiłaby kierunek studiów w niekorzystnej sytuacji na tle innych, szczególnie tych, które ją uzyskają. "Wartość dyplomów" absolwentów uczelni nie posiadających akredytacji jest znacznie niższa na rynku pracy. Wysiłek włożony w starania o osiągnięcie jakości kształcenia spełniającego ustalone kryteria akredytacji, szczególnie w dłuższej perspektywie, z nawiązką równoważą osiągnięte korzyści.

Przystąpienie do akredytacji jest więc koniecznością szczególnie w sytuacji starań Polski o przystąpienie do Unii Europejskiej (Polska - obok Ukrainy - jest jedynym krajem, w którym nie ma jeszcze wdrożonego systemu akredytacji i wspierania jakości kształcenia akademickiego). Również przewidywane zmiany w nowej Ustawie o Szkolnictwie Wyższym powodują, iż od akredytacji nie da się uciec uczelniom i kierunkom w pierwszych latach XXI wieku.

Jakie korzyści są z akredytacji ?

Korzyści z akredytacji jest wiele. Dotyczą one szczególnie studentów i przyszłych absolwentów pięcioletnich studiów stacjonarnych.

Każdy student otrzyma wkładkę do dyplomu stwierdzającą, iż ukończył wydział/kierunek, który posiada akredytację, tj. uzyskał pozytywną opinię Zespołu Oceniającego oraz Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej. Wartość takiego dyplomu na rynku pracy w regionie, w którym wiele uczelni kształci pedagogów, niepomiernie wzrośnie.

Certyfikat jakości, jaki tworzy akredytacja, spowoduje, iż dyplom będzie honorowany na rynku pracy w Unii Europejskiej. Uniwersytecka Komisja Akredytacyjna funkcjonuje w ramach międzynarodowych organizacji zajmujących się ewaluacją i zapewnianiem jakości kształcenia uniwersyteckiego w Europie.

Uzyskanie akredytacji poprawi znacznie pozycję naszego Wydziału i Uniwersytetu w krajowym rankingu uczelni uniwersyteckich.

Jak przebiegał proces ubiegania się o akredytację ?

Kluczowym momentem w procesie ubiegania się o akredytację była trzydniowa wizyta czteroosobowego Zespołu Oceniającego pedagogów polskich uniwersytetów. Zespół ten przygotował raport o wynikach wizyty na podstawie:

• Spotkań z władzami uczelni i wydziału.

• Spotkań z nauczycielami akademickimi.

• Spotkań ze studentami (bez udziału nauczycieli akademickich).

• Wizytacji wybranych losowo zajęć.

• Analizy dokumentacji (między innymi - wniosek o akredytację, informator ECTS, programy i dokumentacja zajęć prowadzonych przez poszczególnych nauczycieli akademickich, wyniki ewaluacji wewnętrznej).

• Analizy 80 wybranych losowo prac magisterskich.

• Oceny warunków kształcenia na wydziale (wyposażenia sal dydaktycznych, biblioteki, środków dydaktycznych, dostępu do internetu itp.).

Raport Zespołu (jego wstępna wersja była przedstawiana władzom uczelni i wydziału) zakończył wniosek o przyznanie akredytacji. Ostateczna wersja raportu została przedstawiona Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej.

Czego się od nas oczekuje?

Gros zadań związanych z ubieganiem się o akredytację spada na władze wydziału, jego jednostki organizacyjne oraz nauczycieli akademickich. Oczekuje się od nas szczególnie udokumentowania wysiłków skierowanych na stałe podnoszenie jakości własnej pracy dydaktycznej. Oznacza to konieczność:

• Prowadzenia dokumentacji zajęć obejmującej między innymi programy, plany i harmonogramy zajęć w semestrze i w roku akademickim. Muszą być one poszerzeniem "metryczki przedmiotu" opublikowanej w Informatorze ECTS.

• Opracowania precyzyjnego i udostępnionego (na piśmie) wszystkim studentom zestawu wymagań egzaminacyjnych (sylabusa) oraz warunków zaliczenia przedmiotu.

• Prowadzenia (oraz udokumentowania) formatywnej autoewaluacji zajęć. Dokumentacja tak powinna zawierać między innymi projekt ewaluacji, wzory narzędzi badawczych oraz informację na temat sposobu wykorzystania wyników autoewaluacji.

• Uczestnictwa w procesie wewnętrznej ewaluacji pracy dydaktycznej na Wydziale Pedagogiki i Wychowania Artystycznego UWM.

• Podejmowania innych działań na rzecz modernizacji form i metod własnej pracy dydaktycznej, prób autorskich, metod prowadzenia zajęć, sprawdzianów i egzaminowania, hospitacji etc.

Wizyta zespołu oceniającego na Wydziale Pedagogiki i Wychowania Artystycznego UWM odbyła się w dniach 15 - 17 maja 2001 roku.

W dniu 31 maja 2001 roku na wnniosek Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej Konferencja Rektorów Uniwersytetów Polskich udzieliła kierunkowi pedagogika akredytacji na 5 lat.

Wyjazdy studentów z polskich wyższych uczelni do zagranicznych uniwersytetów bądź ośrodków badawczych na okres 1 lub 2 semestrów stały się faktem i należy je uznać za zjawisko na tyle powszechne, że wymagające specjalnych uregulowań. Niezbędnym warunkiem dla rozwoju tej formy kształcenia jest pełne uznawanie okresu studiów odbywanych za granicą i dyplomów uczelni zagranicznych. W tym celu opracowany został, jako projekt pilotażowy w ramach programu Erasmus, tzw. Europejski System Transferu Punktów (European Credit Transfer System), zwany w skrócie ECTS, mający przyczynić się do udoskonalenia procedur i pełnego uznawania okresu studiów odbywanych za granicą.

Zgodnie z ustaleniami wstępnymi, opracowanie systemu ECTS służyć ma nie tylko ułatwieniu wyjazdów studentów do uczelni zagranicznych, ale także ułatwieniu i rozpropagowaniu wymiany studentów między wydziałami uczelni polskich biorących udział w opracowaniu systemu ECTS.

„Pełne uznawanie studiów” oznacza, że okres studiów odbyty za granicą lub w innej polskiej uczelni (w tym egzaminy i inne formy oceny) zastępuje porównywalny okres studiów odbyty w uczelni macierzystej (w tym egzaminy i inne formy oceny), niezależnie od tego, że treść uzgodnionego programu studiów odbywanych w uczelni przyjmującej studenta może się różnić od programu w uczelni macierzystej. Stosowanie ECTS opiera się na wzajemnym zaufaniu pomiędzy współpracującymi ze sobą uczelniami i każda uczelnia sama wybiera sobie partnerów do tej współpracy. Wprowadzenie transferu punktów stanowi instrument pozwalający na jasne przedstawienie zasad odbywania i zaliczenia studiów za granicą lub w innych uczelniach polskich.

Punkty ECTS są liczbą (od 1 do 60), przyporządkowaną poszczególnym przedmiotom, proporcjonalną do wkładu pracy studenta w uzyskanie zaliczenia z danego przedmiotu. Odzwierciedlają one pracę, jakiej wymaga każdy przedmiot w stosunku do całkowitej „ilości pracy”, jaką musi wykonać student, aby zaliczyć cały rok akademicki na danym wydziale. W punktacji ECTS uwzględnia się wszystkie formy zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne, ćwiczenia nielaboratoryjne, seminaria, konsultacje, egzaminy i inne formy oceny.

Punkty ECTS są relatywnym, a nie bezwzględnym miernikiem „ilości pracy” wymaganej od studenta, ponieważ określają jaka część z całości pracy wymaganej w danym roku akademickim przypada na określony przedmiot na wydziale, który punkty przyporządkowuje. W ramach ECTS „ilość pracy” wymaganej od studenta w całym roku akademickim odpowiada 60 punktom: na semestr przypada zazwyczaj 30 punktów, na trymestr – 20 punktów. System punktowy ECTS zapewnia rozsądny (pod względem wymaganej pracy) dobór programu zajęć w okresie studiów za granicą lub w innej uczelni krajowej.

Stosowanie systemu ECTS bazuje na następujących trzech dokumentach

1. Pakiet Informacyjny

Pakiet informacyjny przedstawia kierunki studiów, programy nauczania, regulamin studiów oraz przepisy administracyjne. Pakiety informacyjne służą jako przewodnik dla partnerów, studentów oraz nauczycieli akademickich w uczelniach partnerskich. Mają one pomóc nauczycielom i studentom w wyborze odpowiedniego programu zajęć i zaplanowaniu studiów w uczelni partnerskiej, a także mają dostarczyć praktycznych informacji.

Pakiety informacyjne są aktualizowane co roku i łatwo dostępne dla „użytkowników” w sieci elektronicznej.

2. Porozumienie o planach i programach zajęć

Porozumienie to realizowane jest w dwóch płaszczyznach:

• Na poziomie wydziałów – porozumienie o pełnym uznawaniu przez uczelnię macierzystą studiów odbywanych w uczelni partnerskiej (zasadę pełnego uznawania studiów opisano szerzej w punkcie 1).

• Porozumienie indywidualne dla każdego studenta przed odbyciem przez niego studiów poza uczelnią macierzystą

Student, po wybraniu uczelni, w której zamierza odbyć pewien okres studiów, wypełnia formularz zgłoszeniowy. W porozumieniu z koordynatorem ECTS wydziału macierzystego ustala na podstawie pakietu informacyjnego uczelni przyjmującej program zajęć w tejże uczelni.

Po przyjęciu wniosku studenta przez uczelnię przyjmującą, student oraz uczelnia macierzysta i przyjmująca podpisują porozumienie o programie zajęć.

3. Porozumienie w sprawie skali ocen i transferu ocen na stopnie ECTS

Student, po odbyciu okresu studiów w uczelni przyjmującej, otrzymuje podpisany przez dziekana (lub osobę upoważnioną ) wykaz zaliczeń. W wykazie tym zaznaczona jest ocena w skali ocen uczelni przyjmującej i ocena przetransferowana na stopnie ETCS wg następujących zasad:

Zasady przyznawania punktów studentom

Punkty ECTS przyporządkowane są przedmiotom, natomiast przyznawane są studentom dopiero po zaliczeniu przedmiotów. Oznacza to, że punkty nie są przyznawane studentom za samo uczestnictwo w zajęciach. Dlatego, jeżeli np. połowa kursu wykładów kończy się wraz z rokiem akademickim, to student musi uzyskać zaliczenie zgodne z kryteriami oceny obowiązującymi w uczelni przyjmującej.

Uczelnia wysyłająca i przyjmująca przygotowuje, dla każdego studenta biorącego udział w ECTS, wykaz zaliczeń przed jego wyjazdem na studia do innej uczelni i po jego powrocie. Uczelnia macierzysta uznaje liczbę punktów uzyskanych za konkretne przedmioty w partnerskich uczelniach i wówczas punkty za przedmioty zaliczone w uczelni przyjmującej zastępują punkty, które normalnie studenci uzyskaliby w uczelni macierzystej. W ten sposób uczelnia macierzysta uznaje okres studiów odbyty przez studenta w uczelni przyjmującej.

Absolwent studiów pedagogicznych może uzyskać dyplom magistra w zakresie jednej z następujących specjalności: pedagogiki społecznej, pedagogiki opiekuńczej, animacji społeczno – kulturowej, wczesnej edukacji, pedagogiki specjalnej ze specjalizacją: oligofrenopedagogika, edukacji administracyjno – menedżerskiej (studia licencjackie i uzupełniające magisterskie), pracy socjalnej (studia licencjackie i uzupełniające magisterskie).

Studia trwają 5 lat (10 semestrów) w ciągłym toku, bądź 3 lata (6 semestrów) i uzupełniające 2 lata (4 semestry). Pierwsze 2 lata mają charakter studiów ogólnohumanistycznych i orientacyjnych w podstawowych dziedzinach pedagogiki. Do bloku przedmiotów ogólnohumanistycznych realizowanych w tym okresie studiów należą takie przedmioty jak:

• filozofia

• psychologia ogólna

• socjologia

• metodologia badań

• antropologia kulturowa

• filozofia XX wieku

• etyka

• psychologia ogólna i społeczna

• psychologia rozwojowa

Blok przedmiotów pedagogicznych konstytuują:

• pedagogika ogólna

• historia wychowania

• pedagogika społeczna

• teoria wychowania

• socjologia edukacji

• andragogika

• pedagogika specjalna

• współczesne kierunki pedagogiczne

• socjologia mikrośrodowisk wychowawczych

• edukacja ekologiczna

• media w edukacji

Studenci zdobywają też wiedzę z zakresu biologicznych podstaw rozwoju i wychowania.

Po zaliczeniu tego okresu studenci kontynuują kształcenie ogólnopedagogiczne, w ramach takich przedmiotów jak: pedagogika porównawcza, seminarium pedagogiczne, metodologia badań, zastosowania informatyki, zastosowania statystyki w badaniach naukowych oraz wybierają jedną z siedmiu proponowanych „ścieżek” specjalnościowych. Wszyscy studenci IV roku dokonują wyboru seminarium magisterskiego (spośród proponowanych przez posiadających tytuł naukowy lub stopień doktora habilitowanego pracowników poszczególnych zakładów badawczych) oraz dwóch wykładów monograficznych. Studia na piątym roku, podobnie jak na dwóch poprzednich, przebiegają niejako dwutorowo; studia naukowe realizowane są tu poprzez seminarium magisterskie i dwa wykłady monograficzne. Druga dziedzina aktywności – to studia profesjonalne, realizowane w innych niż typowo akademickie formach (warsztaty, metodyki, praktyki).

Wymiana studentów w ramach programu ERASMUS i MOST

Program ERASMUS:

Program ERASMUS jest realizowany na naszej Uczelni od roku akademickiego 1997/98. Przystąpienie Uczelni do tego programu reguluje uchwała Senatu Nr 35 z dnia 27 czerwca 1997 roku.

W ramach programu ERASMUS Uniwersytet współpracuje z 29 uczelniami z 10 krajów Unii Europejskiej.

Program ERASMUS jest skierowany przede wszystkim do studentów. Stwarza im możliwości pogłębienia wiedzy naukowej, zapoznania się z nowymi metodami nauczania oraz poszerzenia wiadomości z zakresu kultury, historii i języka krajów Wspólnoty Europejskiej.

Kryteria uczestnictwa studentów w programie ERASMUS są następujące:

• arytmetyczna średnia ocen z dotychczasowego toku studiów,

• biegła znajomość języka obcego w mowie i piśmie,

• zaliczenie pierwszego roku studiów na uczelni macierzystej,

• zapewnienie o możliwości dofinansowania pobytu za granicą z własnych środków,

• kwalifikacja wydziałowa i zgoda dziekana na odbycie studiów za granicą,

• złożenie formularza zgłoszeniowego.

Zaliczenie okresu studiów odbytych za granicą umożliwia Europejski System Transferu Punktów - ECTS.

Koordynatorem Programu ERASMUS w UWM jest dr hab. Andrzej Babuchowski, prof. nadzw., natomiast na wydziałach zostali powołani wydziałowi koordynatorzy programu.

Wszystkie sprawy związane z wymianą studentów i pracowników naukowych w ramach programu ERASMUS prowadzi:

Biuro Współpracy z Zagranicą
ul. Oczapowskiego 2
10-957 Olsztyn
mgr inż. Ewa Barcz
tel.: (089) 5233926 fax: (089) 5240494
e-mail: bwz@uwm.edu.pl

Koordynatorem programu ERASMUS na Wydziale Nauk Społecznych i Sztuki jest

dr Monika Grochalska
Zakład Filozofii i Socjologii Edukacji
10-725 Olsztyn
ul. Prawocheńskiego 13
tel. (089)5234911
e-mail: gronika1@vp.pl

Program MOST

Program MOST w ogólnych założeniach nawiązuje do systemu kształcenia w ramach programu SOCRATES i jest adresowany do studentów polskich uniwersytetów, których zainteresowania naukowe wymagają realizacji zajęć poza uczelnią macierzystą. System mobilności studentów umożliwia odbywanie semestralnych lub rocznych studiów w innym uniwersytecie.

W Programie MOST uczestniczą następujące uniwersytety:

• Uniwersytet Śląski,

• Uniwersytet im. Adama Mickiewicza,

• Uniwersytet Łódzki,

• Uniwersytet Wrocławski,

• Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej,

• Uniwersytet Mikołaja Kopernika,

• Uniwersytet Szczeciński,

• Uniwersytet Gdański,

• Uniwersytet Opolski,

• Uniwersytet Kardynała Wyszyńskiego,

• Uniwersytet Warmińsko-Mazurski,

• Uniwersytet w Białymstoku.

Zasady organizacyjne Programu MOST

• Uniwersytety zgłaszają do Biura Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej (UKA) liczbę przyjęć 2. na poszczególne kierunki:

• na semestr zimowy w terminie do 15 marca danego roku

• UKA rozsyła do uczelni zbiorcze zestawienie miejsc do 30 marca

• uczelnie przedstawiają imienną listę kandydatów do 30 kwietnia

• UKA podejmuje decyzję o rozdziale miejsc do 30 maja

• na semestr letni w terminie do 15 października danego roku

• UKA rozsyła do uczelni zbiorcze zestawienie miejsc do 30 października

• uczelnie przedstawiają imienną listę kandydatów do 30 listopada

• UKA podejmuje decyzję o rozdziale miejsc do 30 grudnia

• Stypendia: socjalne, naukowe, MEN-u i inne wypłaca studentowi uczelnia macierzysta.

• Uniwersytety tworzą dla studentów programu MOST wspomagający fundusz stypendialny.

• Stypendium przyznaje się na okres jednego semestru w wysokości nie przekraczającej miesięcznie górnej granicy stypendium naukowego w danym uniwersytecie.

• Uniwersytety zapewniają, w miarę możliwości, miejsca w domu akademickim.

Studenci Programu MOST

• mają prawo ubiegać się o przyjęcie na wybrany przez siebie uniwersytet na podstawie istniejącego programu studiów na danym uniwersytecie,

• mogą podjąć studia w ramach programu MOST po ukończeniu drugiego roku studiów,

• warunkiem koniecznym przyjęcia studenta do innej uczelni jest zaliczenie przez niego roku lub semestru na uczelni macierzystej.

Program studiów

• Podstawą semestralnych studiów w programie MOST jest realizowanie indywidualnego programu studiów.

• Program semestralnych studiów może być realizowany przez wybranie dowolnego semestru studiów z obowiązującego programu studiów na uczelni przyjmującej.

• Program semestralnych studiów może być realizowany na podstawie indywidualnego programu, składającego się z różnych przedmiotów, wybranych z różnych semestrów studiów danego kierunku lub pokrewnych kierunków na wybranym uniwersytecie.

• Semestralny program studiów musi zapewniać uzyskanie 30 punktów ECTS. W przypadku zaliczania tylko jednego przedmiotu pozostałe punkty student musi uzyskać w uczelni macierzystej.

Zaliczenie semestru

• tryb zaliczenia semestru jest oparty na przyjętym systemie ECTS,

• semestr odbyty przez studenta na wybranej uczelni potwierdza dziekan danego wydziału.

Wszystkie sprawy organizacyjne dotyczące wymiany studentów w ramach programu MOST prowadzi:

Biuro ds. Kształcenia i Studentów
ul. Oczapowskiego
10-957 Olsztyn
Lucyna Sokołowska
tel. (089) 5233423