Hobby absolwentów

W DOTYKACH PAMIĘCI…

- Marii Zientarze-Malewskiej

W dotykach pamięci jesteś z nami Mario

Wspomnieniem powracasz na warmińską ziemię

W poezji bezczasie od słów Twoich gwarno

Jawisz się legenda , wzór bierzemy z Ciebie

Wszędzie Twoje słowa – w każdej roku porze

W świergocie skowronka w pracy prostych ludzi

W serdecznej modlitwie przy kapliczce Bożej

w paciorkach różańca słowem miłość budzisz…

I wciąż nas dotykasz mocą słów niezmienną Czytaj reszte tego wpisu »

Brak komentarzy

Szanowni Państwo, Drodzy Absolwenci

W powiewie letniego wiatru, w blasku słońca z kropelkami deszczu – wsłuchajcie się w piękno lata zamknięte w wersach wierszy…
Serdecznie pozdrawiam życząc pięknych dni, niechaj upływają w radości i jak najlepszym zdrowiu.
Barbara Hajna

 

KWIATOWA SYMFONIA

Szłam polną drożyną, obraz pod powieką

tonął w zieloności, w kwiatowych dywanach,

pola malowane kładły się daleko Czytaj reszte tego wpisu »

Brak komentarzy

Dzień dobry,

Lato w pełni – przesyłam zatem wiersze o lecie wraz z serdecznym pozdrowieniem cudownych letnich dni i wspaniałego wypoczynku dla wszystkich Absolwentów Stowarzyszenia naszej Uczelni.

Pozdrawiam serdecznie Panią Agnieszkę i Pana.
Basia Hajna

POCZTÓWKA DO LATA

Niechaj mnie Lato na Warmię zaprosi -
to moja prośba – jest zgoda w błękicie!
Wiatr zadął w żagle i potargał włosy
w porannych zorzach, w różowym świcie.
Jeszcze na listkach śle mi zaproszenie
i w drzew koronach harfą zieloności
kusi melodią – słonecznym promieniem -
ja odpowiadam nutami czułości.
Już biegnę łąką pośród zbóż i maków,
w kłosach znajduję nasiona z przeszłości.
W poszumie lasu, w poziomkowym smaku
w duszy zagrało echami młodości…

Ty Miły będziesz ze mną pośród kniei
sypiać z gwiazdami, witać wschody słońca,
w trelach słowiczych, w woalach nadziei
wiarą utkamy kochanie bez końca.
Księżyc z plejadą gwiazd na nieboskłonie
z Akwaryd deszcze spłyną z życzeniami.
W łódce twych ramion w uniesieniu płonę,
w granacie nocy zasnę z marzeniami.
A w każdy wieczór odwiedzimy Pranie,

gdzie żył Poeta Konstanty z Natalią.
W strofy srebrzyste ubrał miłowanie
na wieczną pamięć zasuszył z konwalią….
I płyną z Latem rozmowy liryczne_
ech, magia miejsca – Warmia i Mazury.
Rodzinne strony i czasy magiczne
- w pięknej krainie – wszak to Cud Natury!

A ja zapraszam Ciebie Czytelniku
w szmaragdy lasów, nad piękne jeziora
tu poznasz ludzi, tych z historii krzyku
w walce o polskość – gdy Ojczyzna woła…

Autor: Barbara Hajna

LATO, ZACHWYCASZ…

Hej, Lato cudne, w złocistej koronie,
ty w noc Kupały sobótkami płoniesz
i znów zniewalasz darami na ziemi -
z nadzieją wracasz, by marzenia spełnić.
Zorzą zachwycasz i słońca blaskami
i gdy welonem mgły spływasz lasami
nad drzew korony rozedrganą smugą,
to srebrzysz fale, lśniącą wstęgą długą.
A noce letnie – rozkoszą dyszące
wśród traw poszumu, na kwiecistej łące -
tam pocałunki, upojone rosą,
gwiazdy o szczęście w horoskopach proszą.
Kocham cię Lato za skowronka trele,
ty chlebem wśród zbóż, nadzieją jaśniejesz.
Gdy w strugach deszczu tańczysz niestrudzenie,
z wiatrem figlujesz i zmieniasz odzienie.
Ty dary pięknie barwisz dookoła,
z wolna do zbiorów z uciechą już wołasz!
To twoja magia – niestrudzona praca
co radość daje, co roku powraca.
A ja, z dziękczynną modlitwą, wśród ciszy
pól szczerozłotych, tam Bóg mnie usłyszy…
Pochwalę dobroć, miłosierdzie lata -
w promieniach słońca niech ku niebu wzlata…
Autor: Barbara Hajna

Brak komentarzy

TESTAMENT GASNĄCEJ OJCZYZNY

 

Konstytucja Majowa w trosce o Ojczyznę

ład w czas ustanowiła. Zebrał się Sejm przeto,

przywileje magnatów i liberum veto

prawem wnet przekreśliła, by usunąć bliznę.

 

Zmieniła ustrój państwa. Zaś w trosce o sprawę

wolność szlachcie, mieszczaństwu – zapis był gwarantem,

Trójpodział władzy w kraju wprowadziła aktem.

Rzeczpospolitą Polską powołała prawem!

 

Targowica zagładę Ojczyźnie przyniosła -

umarł sen o wolności na zbyt długie lata,

Konstytucja została jako wartość wzniosła,

podtrzymała na duchu każdego Polaka.

 

W walce o niepodległość trwała w hańby lata

by w historię Polaków na zawsze się wplatać…

 

Autor: Barbara Hajna

 

 

O tym, ja polska flaga barwy zmieniała…

 

Dziś obchodzimy Dzień Polskiej Flagi!

Czy tylko dzisiaj wiele uwagi

mamy poświęcić fladze ojczystej?

Czy dnia każdego? Zamilkłam, myślę…

 

Jakaż jest piękna – jak panna strojna

suknia dwubarwna biało-czerwona.

Na wietrze szumi materii zwojem,

a ja wspominam flagi historię…

 

Na polskim niebie szumiały skrzydła

- w zachodzie słońca z czerwienią igrał -

to biały orzeł, co został w godle,

na tle purpury panuje godnie…

 

W różnych kolorach suknia się mieni

to dzieje losu rzuciły cienie.

Lata historii zmieniały barwy

lecz biel i czerwień wciąż królowały….

 

Jej pierwszy kolor – karmazynowy.

Na tej czerwieni zaś białogłowy

białego orła wyhaftowały -

i pod Grunwaldem był orzeł biały!

 

Rzeczpospolita Obojga Narodów

trzy pasy miała w czasie tych godów,

u góry czerwień takoż u dołu,

a środkiem biały z nimi pospołu.

 

W Królestwie Polskim szafir dodano

trójbarwna flaga jak nowe wiano –

nie wypłowiały barwy w niewoli

czas upokorzeń do dzisiaj boli.

 

Patrzyłam na nią…. I wiem, że ona,

od prawie stu lat biało-czerwona.

Odcień czerwieni ma jednak nowy

- z cynobry zmienił w karmazynowy!

 

Polacy drodzy! To barwy święte!

Cnoty, odwaga są w nich zaklęte.

Biała czystością niepokalana,

czerwień – waleczna, niepokonana!

 

W boje z żołnierzem szła tuż u boku,

z pieśnią wspierała w marszowym kroku!

Żołnierz jej bronił, tej nieugiętej,

mógł broń stracić lecz nie flagi świętej!

 

Z narodem zawsze biało-czerwona,

symbolem państwa jest właśnie ona!

W czerwieni pamięć o tym, co zginął

- na niej są maki spod Monte Cassino…

 

Ona jest świadkiem polskiej historii,

prawdą przemówi, bo się nie boi!

Wielkich Polaków okryła, ciała

w czas zły i dobry z losem bratała.

 

Jestem dziś z tobą – dumna z Ojczyzny -

wspomnieniem prawdy skreślam złe blizny.

W ten dzień z szacunkiem hołd jej oddaję -

niechaj łopoce dumnie nad krajem…

 

Autor: Barbara Hajna

 

 

SERCE OJCZYZNY

(hymn)

 

Serce Ojczyzny, skarbnico miłości,

Twą opiekunką Niebieska Królowa.

Lata męczeństwa wśród podłej wrogości

bliznami w kartach historii swej chowasz.

Serce jednakie dla ludu w zacności,

zniesie ból zniewag i w czynach i w słowach.

Ciesz się wolnością jak orzeł na niebie,

ja oprócz róży – dam życie w potrzebie.

 

Autor: Barbara Hajna

 

 

Brak komentarzy

MODLITWA W OGRÓJCU
(sonet włoski)
O, Panie Jezu, Tyś bogiem, człowiekiem,
szaty barwione symbolem twej wiary.
Srebrzysty księżyc spogląda w bezmiary
ludzkiej dobroci, co na grzechy lekiem.
Modłą w Ogrójcu – z Bogiem, przed prawiekiem,
kornie przyjąłeś zapowiedź ofiary -
bez Apostołów, zasnęli bez miary..
Ojca prosiłeś o boską opiekę.
Anioł się zjawił z goryczą cierpienia.
Osamotniony, kielich gorzkiej męki
wypiłeś do dna – ludzkie przewinienia.
Czas wielkopostny zwieńczeniem udręki,
cud Zmartwychwstania, dobro oczyszczenia
- Tobie o Jezu składam moc podzięki…
Barbara Hajna

 

Brak komentarzy

Chrzest Polski

1050 rocznica

 

Gniezno – dziedzictwo historyczne

z darem źródła wiary chrześcijańskiej.

Chrzest księcia Mieszka I (14.04.966 r.)

tudzież ludu z grodu władcy ziemi Polan

Zaiskrzył  płomieniem chrystianizacji,

rozświetlały się znicze wiary praojców

i wzmacniał przywódczy status Piasta.

Jawiło się tkanie struktur kościelnych

i zalążków nowej kultury sakralnej,

państwowość chrześcijańska mężniała siłą,

kroczyła wianem wspólnego dziedzictwa,

w postępie rodził się status Ojczyzny.

Twórcze oddziaływanie misjonarzy dopełniało

Dzieła ewangelizacji ludności Polan.

 

Chrzest Polski -  promień wiary w obłoku

rozjaśniał się w tle ze zmiennym blaskiem

w kolejnych stuleciach państwa polskiego.

 

Z należną pokorą  i tajemniczą opatrznością

-   Ducha Świętego

Jan Paweł II – papież, z Polski rodem

Odnowił oblicze tej ziemi, Ojczystej ziemi.

 

Polska we wspólnocie Rzymskiego Kościoła

i pod wierną opieką Matki Boskiej

-  Królowej Korony Polskiej

przetrwała ponad milenijne dzieje i dalej niech trwa.

 

Leszek J. Rogalski

Kwiecień 2016 r.

Brak komentarzy

Wiersze prof. Leszka Rogalskiego

Kanonizowany

(27.04.2014)

 

I wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem  ja:

Jan Paweł II papież …Niech zstąpi Duch Twój …!”

 

Chwała…! Ziemski  Pielgrzym  w niebiosach

z tęczą przed oczami, w orbitalnej wędrówce Czytaj reszte tego wpisu »

Brak komentarzy

ZOOTECHNIK Z PASJĄ

Eugeniusz Nowicki urodził się w 1935 r. w Świeciu n/ Wisłą. Dzieciństwo spędził na wsi i w domu rodzinnym w Bydgoszczy, gdzie ukończył szkołę podstawową. W roku 1951 podjął naukę w 4 letnim Technikum Hodowlanym mieszczącym się w pięknym pałacu w Samostrzelu woj. bydgoskim, Miał szczęście, że po ukończeniu technikum w 1955 r. otrzymał skierowanie na studia, a nie nakaz pracy. Wybrał Wydział Zootechniczny w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie. Czytaj reszte tego wpisu »

Brak komentarzy

Wernisaż Marty Bulik

Dnia 12.12.2012 r., w Klubie pracowników UWM „Baccalarium”, absolwentka-sekretarz Zarządu Klubu regionalnego „Ziemia Warmińska” inż. Marta Bulik prezentowała swe prace malarskie pod tytułem „Ciała w tłumie”. Czytaj reszte tego wpisu »

Brak komentarzy

Malarstwo Elżbiety Bizior

Elżbieta Nowicka – Bizior absolwentka wydziałów zootechnicznych Wyższych Szkół Rolniczych  w Poznaniu i Olsztynie. Jest członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Warmińsko – Mazurskiego. Po ukończeniu szkoły podstawowej ubiegała się o przyjęcie do Liceum Pedagogicznego w Bydgoszczy. Mimo zdania egzaminu wstępnego nie została przyjęta z braku miejsc. Podjęła więc  naukę w Technikum Hodowlanym w Samostrzelu. Po ukończeniu  szkoły średniej w roku 1955 uzyskała dyplom technika zootechnika i otrzymała nakaz pracy do Prezydium Powiatowej Narodowej w Świeciu nad Wisłą. Czytaj reszte tego wpisu »

Brak komentarzy