W Polsce ostatnie lata charakteryzują się dynamicznymi przemianami w sferze politycznej, społecznej i gospodarczej. Jednym z wymiarów awansu cywilizacyjnego naszego kraju jest radykalny wzrost odsetka osób z wyższym wykształceniem. W latach 1990–2006 istotnie wzrosła liczba studentów i absolwentów szkół wyższych.
Dynamiczny rozwój instytucjonalny szkolnictwa wyższego musi być skorelowany z jakością wykształcenia. Pierwszą inicjatywą w tym zakresie było „Porozumienie na rzecz jakości kształcenia” podpisane w 1997 r. przez rektorów uniwersytetów polskich. Powstała wówczas Uniwersytecka Komisja Akredytacyjna – organizacja pozarządowa zajmująca się ustaleniem systemu oceny jakości kształcenia na poszczególnych kierunkach studiów uniwersyteckich.
Uchwalono zasady udzielania akredytacji oraz procedury opiniowania wniosków wydziałów prowadzących kierunki studiów.
Jednym z warunków ubiegania się danej instytucji o uzyskanie akredytacji jest posiadanie własnego systemu oceny jakości kształcenia oraz systemu punktów kredytowych ECTS.
Są co najmniej cztery powody wprowadzenia ECTS w Uczelni:
- możliwość porównania systemu kształcenia w krajach Unii Europejskiej, gdzie system ECTS występuje od dawna, z ofertą uczelni polskich;
- w systemie ECTS nie powtarza się raz zaliczonego przedmiotu, nawet w przypadku zmiany uczelni;
- system ECTS umożliwia indywidualny tok studiów. Student sam wybiera profil kształcenia spośród bogatej oferty dydaktycznej uczelni. Musi jednak uzyskać 30 punktów kredytowych w ciągu semestru;
- dzięki wprowadzeniu systemu ECTS Uniwersytecka Komisja Akredytacyjna uchwaliła program mobilności studentów „MOST”. Studenci po zaliczeniu drugiego roku studiów mogą przenieść się do innego uniwersytetu na semestr lub rok w celu pogłębienia studiów z jednego lub kilku przedmiotów szczególnie ich interesujących – nieznajdujących się w ofercie dydaktycznej uczelni macierzystej – lub przedmiotów prowadzonych przez uznane autorytety naukowe. Poza tym system ECTS umożliwił podpisanie porozumienia MOSTAR pomiędzy uczelniami rolniczymi w sprawie wymiennego kształcenia studentów.
ECTS pozwala też na ewidencjonowanie osiągnięć studenta w systemie informatycznym poszczególnych uczelni.
Współczesna idea „ERASMUS”, „MOST”, „MOSTAR” oraz „MOSTECH” nawiązuje do średniowiecznej tradycji wędrujących po Europie żaków. Program „ERASMUS” umożliwia studentom podejmowanie studiów w uczelniach zachodnich, a tym samym poszerzenie wiedzy naukowej, poznanie historii, kultury i języka krajów Wspólnoty Europejskiej.
Niniejszy przewodnik ECTS zawiera podstawowe dane o Uczelni, wydziale, kierunku studiów oraz bazie socjalnej i kulturalnej. Istotnym jego elementem jest oferta dydaktyczna. Spełnia ona kryteria określone w obowiązujących dokumentach prawnych regulujących proces kształcenia w szkole wyższej. Studenci uzyskują pełne informacje o tym, jakie przedmioty są podstawowe dla danego typu wykształcenia, jakie z nich mogą wybrać według własnych zainteresowań.
Zachęcamy do korzystania z bogatej oferty dydaktycznej uczelni przy projektowaniu własnego profilu kształcenia, a także z modelów studiowania w innych uczelniach (uniwersytetach, uczelniach technicznych) w ramach programu „MOST” i „MOSTAR”, „MOSTECH”.
Szczegółowych informacji udziela Biuro ds. Kształcenia i Spraw Studenckich oraz Dziekanaty poszczególnych Wydziałów.
Życzymy wielu satysfakcji z pobytu w naszej uczelni.
SYSTEM ECTS
W ramach Programu Erasmus został opracowany tzw. Europejski System Transferu Punktów (European Credit Transfer System zwany w skrócie ECTS), którego celem jest udoskonalenie procedur dotyczących uznawania studiów odbywanych za granicą.
„Pełne uznawanie” studiów oznacza, że okres studiów odbyty za granicą zastępuje porównywalny okres studiów w uczelni macierzystej, niezależnie od różnic w treści programu studiów uzgodnionego między współpracującymi uczelniami.
ECTS przyczynia się do budowania „pomostów” między współpracującymi uczelniami
i rozszerzenia oferty edukacyjnej dla studentów. System ten ułatwia uczelniom uznawanie osiągnięć studentów w nauce, posługuje się, bowiem powszechnie stosowanymi „miernikami” – punktami
i stopniami, umożliwiając właściwą interpretację zasad obowiązujących w systemach szkolnictwa wyższego krajów Unii Europejskiej.
ECTS gwarantuje przejrzystość zasad zaliczania studiów dzięki takim elementom, jak:
- punkty ECTS – stanowiące wartość liczbową (od 1 do 60 pkt.) przyporządkowaną poszczególnym przedmiotom i określające „ilość pracy”, jaką musi wykonać student, aby uzyskać zaliczenie z danego przedmiotu;
- pakiet informacyjny, który zawiera – adresowane do studentów i nauczycieli – informacje na temat uczelni, instytutów/wydziałów, organizacji i struktury studiów oraz przedmiotów,
- porozumienie o programie zajęć – obowiązujące zarówno uczelnię macierzystą i zagraniczną, jak i studenta – które określa program zajęć, w jakich ma uczestniczyć student oraz liczbę punktów ECTS, jaka ma być przyznana za ich zaliczenie;
- wykaz zaliczeń, przedstawiający osiągnięcia studenta w nauce w sposób przekrojowy, łatwy do zrozumienia przenoszony z systemu zaliczeń obowiązującego w jednej uczelni na system funkcjonujący w innej uczelni.
Plany ECTS dla poszczególnych kierunków studiów:
Studia licencjackie:
Studia magisterskie uzupełniające
Studia
