Rada Wydziałowa Samorządu Studenckiego Wydziału Geodezji i Gospodarki Przestrzennej

UWM w Olsztynie

Księga Gości
Wszystkich wpisów - 760

Tomasz
2022-08-09  ~  12:51


Wybór sposobu leczenia zależy od problemu. Obszar ten nie jest dobrze zbadany i nie jest jasne, jak dobrze działają różne zabiegi. Możemy jednak stwierdzić, że w większości przypadków leki nie są skuteczne lub ich skuteczność jest bardzo ograniczona. Międzynarodowi eksperci zalecają, aby skupić się na zdrowiu psychicznym i ogólnym, ze szczególnym uwzględnieniem problemów interpersonalnych między Tobą a Twoim partnerem oraz ewentualnych problemów ze zdrowiem psychicznym. Wszelkie przyczyny fizyczne powinny być leczone. Dodanie niewielkich ilości męskiego hormonu płciowego testosteronu było testowane w niektórych badaniach, ale efekt jest niewielki. Jednak kobiety, które muszą mieć usunięte jajniki w młodym wieku, mogą często korzystać z testosteronu, w połączeniu z estrogenem. Szczególnie u starszych kobiet zbyt częste stosowanie męskiego hormonu płciowego może prowadzić do pewnego stopnia maskulinizacji. Sildenafil (Viagra) został również przebadany u kobiet. Chociaż wpływ teoretycznie mógłby być możliwy, większe badania na prawie 800 kobietach z brakiem pożądania i pobudzenia wykazały, że lek nie miał wystarczającego wpływu na pożądanie seksualne, postrzeganie doznań, nawilżenie pochwy i satysfakcję. Miejscowe leczenie estrogenami jest zalecane w przypadku cienkiej, suchej błony śluzowej pochwy (atrofii pochwy), która powoduje ból podczas stosunku płciowego. Leczenie psychologiczne wydaje się dawać najlepsze rezultaty. Tak zwana terapia poznawczo-behawioralna ma na celu identyfikację i pracę nad czynnikami, które przyczyniają się do dysfunkcji seksualnych. Mogą to być nieodpowiednie myśli, nierealistyczne oczekiwania lub zachowania, które zakłócają zainteresowanie i zaufanie partnera (lekceważące zachowanie lub nieuczciwość), a także nieadekwatna stymulacja erotyczna lub nieadekwatna niegenitalna stymulacja fizyczna. Terapia poznawczo-behawioralna ma na celu ponowne zbliżenie partnerów na poziomie emocjonalnym oraz poprawę komunikacji i stymulacji erotycznej. Liczba sesji terapeutycznych jest różna, ale zaleca się, aby para uczestniczyła razem w co najmniej trzech do sześciu sesji. Innym podejściem psychologicznym (focused sex therapy) jest edukacja w zakresie poszczególnych elementów aktu seksualnego. Początkowo dochodzi do nieseksualnego kontaktu fizycznego, który stopniowo przechodzi w dotykanie seksualne. Partnerzy są proszeni o dotykanie się na zmianę i informowanie, czy pieszczoty są odbierane jako przyjemne.

tomasz.kogut@wp.pl 

Ela
2022-08-09  ~  12:28


Wpływ żeńskiego hormonu płciowego estrogenu na funkcje seksualne jest złożony. Chociaż niski poziom estrogenów i zanikowe ściany pochwy u starszych kobiet powodują mniejsze gromadzenie się krwi w podbrzuszu, gdy kobieta nie jest stymulowana, kobiety po 50 roku życia reagują równie silnie na stymulację seksualną, jak młodsze kobiety ze znacznie wyższym poziomem estrogenów. Po stymulacji łechtaczka, wargi sromowe i pochwa zmieniają się tak samo jak u młodszych kobiet w wyniku zwiększonego ukrwienia. Jednak aż 40 % starszych kobiet cierpi na cienką, suchą śluzówkę pochwy z powodu braku estrogenów, co również negatywnie wpływa na ich funkcje seksualne. Neuroprzekaźnik dopamina i niewielkie ilości męskiego hormonu płciowego testosteronu wydają się wpływać na reakcję seksualną. Znaczenie tego odkrycia jest jednak niejasne. Istnieje niewielka korelacja między subiektywnym pobudzeniem seksualnym a fizjologicznym pobudzeniem seksualnym. Z obniżonym subiektywnym pobudzeniem związane są różne czynniki: może to być rozproszenie uwagi (myśli są gdzie indziej i nie dotyczą seksu), negatywne oczekiwania po wcześniejszych złych doświadczeniach seksualnych, lęk seksualny, zmęczenie i depresja. Partner, który ma problemy z satysfakcją seksualną, stres, problemy z zajściem w ciążę, wieloletni związek pary ("wszystko jest rutyną") - to czynniki związane ze zmniejszonym pożądaniem seksualnym. Następstwa napaści seksualnej lub fizycznej mogą powodować problemy seksualne zarówno krótko po niej, jak i wiele lat później. Odpowiednio zdolność do pobudzenia jest wzmocniona, jeśli przeszłe i obecne zdrowie psychiczne jest stabilne, dobrze kontrolujesz własne emocje i masz dobry obraz siebie, masz dobre doświadczenia seksualne z przeszłości i pozytywne uczucia wobec partnera. Leki takie jak nowe leki przeciwdepresyjne (SSRI) i doustne środki antykoncepcyjne ("pigułka") mają u niektórych kobiet negatywny wpływ na seksualność. To samo wydaje się być prawdziwe w przypadku niektórych leków na ciśnienie krwi (beta-blokery). Wiele chorób ma negatywny wpływ na seksualność: na przykład stwardnienie rozsiane, choroby nerek, cukrzyca, choroby układu nerwowego i nowotwory. To samo dotyczy operacji w obrębie brzucha, bolesnych blizn, np. po episiotomii, chorób zewnętrznych narządów płciowych oraz przedwczesnej menopauzy, np. w wyniku chemioterapii.

ela.monicka@wp.pl 

Beata
2022-08-09  ~  12:17


Dysfunkcja seksualna lub zaburzenia seksualne mogą obejmować liczne objawy, takie jak brak pożądania, brak podniecenia seksualnego, trudności z osiągnięciem orgazmu, ból podczas stosunku, zbyt ciasna pochwa i możliwe skutki innych chorób podstawowych. Jeśli chodzi o problemy seksualne, problemem numer jeden dla kobiet jest obniżone libido, czyli brak pożądania seksualnego. Jest to również nazywane zaburzeniem apetytu. Jednak problemy te są często ze sobą powiązane. Na przykład brak pożądania seksualnego prowadzi do niskiego pobudzenia seksualnego i przyjemności, a tym samym rzadko osiąga się orgazm. Brak pożądania seksualnego opisywany jest u 10-46% kobiet, w zależności od badań z różnych krajów. Dla kobiet w ustalonych związkach par nie zawsze pożądanie seksualne prowadzi do seksu. W amerykańskim badaniu 40 proc. tych kobiet podało, że nigdy lub rzadko miały ochotę na seks, ale doświadczały podniecenia seksualnego. Myśli seksualne pojawiają się rzadko u wielu kobiet, bez niezadowolenia z życia seksualnego z tego powodu. U kobiet częstotliwość fantazji seksualnych lub myśli seksualnych tylko w niewielkim stopniu koreluje z możliwością osiągnięcia satysfakcji seksualnej. Mniejsza liczba wydaje się mieć problemy z pobudzeniem seksualnym. W badaniu amerykańskim dotyczyło to 5%, natomiast w badaniu brytyjskim 17%, a w szwedzkim 12%. Przyczyny pożądania seksualnego i pobudzenia nie są tak dobrze znane u kobiet, ale wydaje się, że są one spowodowane kombinacją kilku czynników, takich jak chemiczne posłańcy w mózgu, hormony płciowe i warunki zewnętrzne. Obrzęki żeńskich narządów rozrodczych - łechtaczki, warg sromowych, pochwy - pojawiają się u kobiet zwykle w ciągu kilku sekund po stymulacji erotycznej. Powstają one w wyniku stymulacji nerwów, co prowadzi do miejscowego gromadzenia się krwi - porównywalnego do erekcji u mężczyzn. Jednocześnie zmniejsza się napięcie mięśni w ścianie pochwy, co pozwala na jej rozszerzenie. Zwiększone wydzielanie płynu ze ścian pochwy sprawia, że pochwa jest wilgotna i nie dochodzi do urazów spowodowanych tarciem.

beata.nikola@wp.pl 

Kornelia
2022-08-09  ~  12:07


Dysfunkcje seksualne u kobiet mogą objawiać się różnymi symptomami - w zależności od fazy aktywności seksualnej, w której występują: Zaburzenia pożądania seksualnego (tzw. apetencja) charakteryzują się częstą lub stałą bezczynnością ze strony kobiety: Kobieta ma niewielkie lub żadne fantazje i potrzeby seksualne i czuje się molestowana przez seksualne zaloty partnera. Niektóre kobiety odczuwają też lęk przed porażką, inne wręcz niechęć, obrzydzenie i tak dalej, i odrzucają relację seksualną. Rozwijają się zachowania unikające. W tzw. fazie pobudzenia mogą wystąpić zaburzenia podniecenia seksualnego. Wtedy reakcja genitalna jest zbyt słaba lub nie występuje. Oznacza to, że mimo bodźców seksualnych powstaje tylko niewielka ilość lub nie powstaje wcale płyn pochwowy. Typowymi objawami tej dysfunkcji seksualnej jest ból podczas stosunku seksualnego oraz awersja seksualna ze strony kobiety. Zaburzenia z bólem na tle seksualnym mogą wystąpić również w tzw. fazie plateau. Możliwe objawy to kłucie, pieczenie lub swędzenie w okolicy narządów płciowych. Lekarze rozróżniają dwie dysfunkcje seksualne: Dyspareunia: Pomimo normalnego podniecenia, powtarzający się uporczywy ból narządów płciowych występuje przed, w trakcie lub po stosunku płciowym. Vaginismus (skurcz pochwy): Mięśnie pochwy kurczą się mimowolnie, uniemożliwiając lub czyniąc bolesnym stosunek seksualny. Dysfunkcje seksualne mogą stać się zauważalne również w tzw. fazie orgazmu: takie zaburzenia orgazmu mogą wpływać na sekwencję zdarzeń lub subiektywne doświadczenie orgazmu. Niektóre osoby dotknięte chorobą nigdy lub rzadko osiągają orgazm mimo podniecenia seksualnego. W innych przypadkach dochodzi do fizjologicznego orgazmu, bez odczuwania go jako takiego przez kobiety, z odpowiadającym mu uczuciem przyjemności.

kornelia.matej@wp.pl 

Honorata
2022-08-09  ~  12:05


Przynajmniej przejściowo dysfunkcja seksualna występuje u bardzo wielu kobiet - dokładnie nie wiadomo, u ilu. Nierzadko zdarza się, że dysfunkcje seksualne kobiet mają przyczyny psychologiczne. Takie tzw. czynnościowe zaburzenia seksualne mogą być objawem np. depresji. Strach przed ciążą lub chorobą przenoszoną drogą płciową może również prowadzić do problemów seksualnych. Wiele kobiet odczuwa również silną presję na wykonanie i obawy związane z własną seksualnością. W leczeniu dysfunkcji seksualnych u kobiet można stosować różne metody, takie jak poradnictwo seksualne, terapia seksualna, psychoterapia, leki. Dysfunkcja seksualna jest często wynikiem lub wyzwalaczem problemów w związku. Wskazane jest zatem zaangażowanie w terapię partnera kobiety: Terapeuta między innymi wyjaśnia parze, jak dochodzi do takich zaburzeń. Stara się też odebrać ewentualne lęki i presję na występy. Terapia koncentruje się na umożliwieniu parze ponownego prowadzenia przyjemnego życia seksualnego. Dysfunkcje seksualne u kobiet mogą mieć również przyczyny fizyczne: Taka tzw. dysfunkcja seksualna może być np. spowodowana stanami zapalnymi wewnętrznych lub zewnętrznych narządów płciowych (np. zapalenie jajników, zapalenie pochwy), bliznowaceniem lub suchością pochwy w okresie menopauzy i po niej (klimakterium), która prowadzi do bólu podczas stosunku płciowego (dyspareunia). Jeśli te problemy mogą być skutecznie leczone, ból, a tym samym dysfunkcja seksualna zwykle znikają. Warto więc szukać pomocy w przypadku dysfunkcji seksualnych. Zaufana relacja z leczącym Cię ginekologiem może pomóc obniżyć próg zahamowania i poruszyć temat otwarcie i bez obaw. Jeśli obciążenie psychiczne jest duże, przydatna może być również rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą. Bardzo rzadko zdarza się, że dysfunkcja seksualna utrzymuje się na stałe - i zazwyczaj tylko w przypadku pewnych czynników wyzwalających, takich jak ciężki uraz psychiczny lub przyczyny fizyczne, których nie można odpowiednio leczyć. Co do zasady, niechęć seksualna nie jest automatycznie patologią czy oznaką zaburzonej relacji pary. Jednak w przypadku wątpliwości lub gdy dysfunkcje seksualne obciążają nas emocjonalnie, warto porozmawiać z lekarzem rodzinnym lub ginekologiem. On lub ona może dotrzeć do sedna przyczyn i, jeśli to konieczne, dać ci nazwisko osoby kontaktowej do poradnictwa seksualnego.

honorata.oneli@wp.pl 

Lidka
2022-08-09  ~  12:02


Większość kobiet przynajmniej raz w życiu cierpi z powodu dysfunkcji seksualnych. Mogą one występować przez różny czas i w różnym stopniu. Przeczytaj tutaj jakie problemy seksualne mogą wystąpić u kobiet, jakie są ich przyczyny i co pomaga. W większości przypadków przyczyny problemów seksualnych mają charakter psychologiczny. Depresja, wykorzystywanie seksualne w przeszłości, niezadowolenie z partnerstwa lub zniekształcony obraz ciała, na przykład, mogą wpływać na czerpanie przyjemności z seksualności. Niektóre kobiety przeszły operacje, które uznają za "oszpecające" i które często prowadzą do całkowitej odmowy seksualnej. Usunięcie piersi, duże blizny, sztuczne ujście jelita, ale także usunięcie macicy może mieć wpływ na zmianę życia i seksualności. Część problemów może mieć podłoże organiczne. W okresie menopauzy suchość śluzówki i obkurczenie tkanki pochwy może utrudniać partnerowi penetrację. Wynika to częściowo ze zmian hormonalnych w okresie menopauzy i innych procesów związanych z wiekiem. Cukrzyca może prowadzić do częstych stanów zapalnych i upośledzenia czucia. Palenie papierosów, choroby płuc i układu krążenia prowadzą do zmniejszenia sprężystości podczas stosunku seksualnego. Czasami otyłość oraz choroby stawów i kręgosłupa również mogą utrudniać kobietom czerpanie przyjemności z seksu. Aby wykluczyć przyczyny organiczne, należy przeprowadzić badanie ginekologiczne. Następnie można leczyć konkretnie np. zaburzenia hormonalne lub infekcje. Istotną rolę odgrywają również inne badania organizmu oraz wykluczenie chorób takich jak cukrzyca. Ważne jest również, aby przyjrzeć się ewentualnym problemom psychologicznym, które mogą być obecne. Bardzo pomocna może być specyficzna anamneza seksualna. Ponadto decydującą rolę odgrywają także indywidualne wyobrażenia o seksualności, środowisko społeczne i partnerstwo.

lidka.poniek@wp.pl 

Karolinka
2022-08-09  ~  11:57


Do czynników sytuacyjnych należą: Sytuacja własna kobiety: na przykład kobiety mogą mieć niską samoocenę seksualną, jeśli mają problemy z płodnością lub przeszły operację usunięcia piersi, macicy lub innej części ciała związanej z seksem. Związek: Kobiety mogą nie ufać lub mieć negatywne uczucia wobec swojego partnera seksualnego. Mogą czuć się mniej przyciągnięci do partnera niż we wczesnych etapach związku. Środowiska: Warunki nie są erotyczne, prywatne ani wystarczająco bezpieczne dla nieograniczonej ekspresji seksualnej. Kultura: Kobiety mogą pochodzić z kultury, która ogranicza ekspresję lub aktywność seksualną. W niektórych kulturach kobiety są zmuszane do odczuwania wstydu lub poczucia winy z powodu swojej seksualności. Kobiety i ich partnerzy mogą pochodzić z kultur, które różnie postrzegają różne praktyki seksualne. Rozproszenia lub stres emocjonalny: Rodzina, praca, finanse lub inne rzeczy mogą utrzymywać kobiety w stanie zapracowania i wpływać na ich pobudzenie seksualne. Różne warunki fizyczne i leki mogą powodować lub przyczyniać się do dysfunkcji seksualnych. Zmiany hormonalne, które pojawiają się z wiekiem lub wynikają ze stanu chorobowego, mogą mieć negatywny wpływ. Po menopauzie zmiany w pochwie i drogach moczowych (zwane zespołem menopauzy urogenitalnej) mogą wpływać na funkcje seksualne. Na przykład tkanki pochwy mogą się przerzedzić, stać się suche i nieelastyczne po menopauzie, gdy spada poziom estrogenów. Stan ten, zwany atrofią sromu i pochwy (lub zanikowym zapaleniem pochwy), może powodować ból podczas stosunku płciowego. Objawy ze strony układu moczowego, które mogą wystąpić w okresie menopauzy, to m.in. kompulsywne parcie na mocz i częste infekcje dróg moczowych. Podobne objawy mogą być również wynikiem usunięcia obu jajników oraz zmian hormonalnych, które zachodzą po urodzeniu dziecka ( postpartum). Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, rodzaj leku przeciwdepresyjnego, często powodują problemy z dysfunkcją seksualną. Leki te mogą przyczyniać się do różnych form dysfunkcji seksualnych.

karolinka.onika@interia.pl 

Patrycja
2022-08-09  ~  11:54


Wiele czynników powoduje lub przyczynia się do różnych rodzajów dysfunkcji seksualnych. Tradycyjnie wyróżnia się przyczyny fizyczne lub psychiczne. Nie można jednak rozdzielić tych dwóch przyczyn. Czynniki psychologiczne mogą prowadzić do fizycznych zmian w mózgu, nerwach, hormonach i ostatecznie w narządach płciowych. Zmiany fizyczne mogą wywołać efekt psychologiczny, który z kolei prowadzi do dalszych skutków fizycznych. Niektóre czynniki wynikają w dużo większym stopniu z sytuacji niż z kobiety. Przyczyna dysfunkcji seksualnych również często jest niejasna. Depresja i lęk często przyczyniają się do dysfunkcji seksualnych. U nawet 80% kobiet z ciężką depresją i dysfunkcją seksualną, dysfunkcja seksualna zmniejsza się, gdy leki przeciwdepresyjne skutecznie leczą depresję. Różne lęki - przed puszczeniem, odrzuceniem lub utratą kontroli - oraz niska samoocena mogą przyczynić się do dysfunkcji seksualnych. Doświadczenia z przeszłości mogą wpływać na rozwój psychiczny i seksualny kobiety i powodować następujące problemy: Negatywne doświadczenia seksualne lub inne mogą powodować niską samoocenę, wstyd lub poczucie winy. Poprzez emocjonalne, fizyczne lub seksualne wykorzystywanie w dzieciństwie lub okresie dojrzewania, dzieci uczą się kontrolować i ukrywać swoje emocje - jest to pomocny mechanizm obronny. Jednak kobiety, które kontrolują i ukrywają swoje emocje, mogą mieć trudności z wyrażaniem uczuć seksualnych. Jeśli dzieci stracą w dzieciństwie rodzica lub inną bliską osobę, mogą mieć trudności z nawiązaniem intymności z partnerem seksualnym, ponieważ obawiają się podobnej straty - czasem nie zdając sobie z tego sprawy. Różne problemy seksualne mogą powodować dysfunkcje seksualne. Na przykład kobiety mogą obawiać się niepożądanych konsekwencji seksu (takich jak ciąża lub choroba przenoszona drogą płciową) lub mieć obawy dotyczące swojej sprawności seksualnej lub sprawności seksualnej partnera.

patrycja.hejko@wp.pl 

Natalia
2022-08-09  ~  11:52


Funkcja i reakcja seksualna obejmuje umysł (myśli i emocje) oraz ciało (w tym nerwy, układ krążenia i układ hormonalny). Reakcja seksualna obejmuje następujące elementy: Motywacja to chęć rozpoczęcia lub kontynuowania aktywności seksualnej. Istnieje wiele powodów pożądania aktywności seksualnej, w tym zainteresowanie lub pragnienie seksu. Zainteresowanie seksualne lub pożądanie może być wywołane przez myśli, słowa, widoki, zapachy i dotyk. Motywacja może być widoczna od początku lub może się rozwijać w miarę jak kobieta staje się podniecona. Podniecenie obejmuje element subiektywny - podniecenie seksualne, które jest odczuwane i o którym się myśli. Wiąże się też z elementem fizycznym - zwiększonym ukrwieniem okolic narządów płciowych. U kobiet zwiększony dopływ krwi powoduje, że łechtaczka (która jest taka sama jak penis u mężczyzn) i ścianki pochwy puchną (proces zwany obrzękiem). Zwiększony dopływ krwi powoduje również pojawienie się większej ilości wydzieliny z pochwy (która działa jak lubrykant). Ukrwienie może wzrosnąć bez zauważenia przez kobietę i bez jej podniecenia. Orgazm to punkt kulminacyjny pobudzenia seksualnego. Bezpośrednio przed orgazmem napięcie mięśni w ciele nadal wzrasta. Gdy tylko zaczyna się orgazm, mięśnie pochwy rytmicznie się kurczą. Kobiety mogą mieć kilka orgazmów. Rozluźnienie odpowiada dobremu samopoczuciu i rozluźnieniu mięśni. Po orgazmie następuje zwykle faza relaksacji. Jednak rozluźnienie może wystąpić również powoli po silnie pobudzającej aktywności seksualnej bez orgazmu. Wiele kobiet może odpowiedzieć na ponowną stymulację niemal natychmiast po tej fazie. Większość ludzi - kobiet i mężczyzn - jest aktywna seksualnie z kilku powodów. Na przykład, są przyciągane do osoby lub pragną przyjemności fizycznej, czułości, miłości, romansu lub intymności. Kobiety mają bardziej emocjonalną motywację, taką jak Aby doświadczyć i zwiększyć intymność emocjonalną Aby zwiększyć poczucie dobrostanu Aby potwierdzić swoją pożądliwość Aby zadowolić lub usatysfakcjonować partnera Dla kobiet pożądanie może pojawić się po rozpoczęciu aktywności seksualnej i stymulacji. Stymulacja seksualna może wywołać pobudzenie i pożądanie, a także reakcje fizyczne (w tym zwiększony przepływ krwi do okolic narządów płciowych). Pragnienie satysfakcji seksualnej wzrasta wraz z kontynuacją aktywności seksualnej i intymności, a fizycznie i emocjonalnie satysfakcjonujące doświadczenie potwierdza i wzmacnia początkowe motywacje kobiety. Niektóre kobiety czują się zaspokojone seksualnie niezależnie od tego, czy mają orgazm, czy nie. Inne kobiety odczuwają znacznie większą satysfakcję seksualną z orgazmu.

natalia.wolny@wp.pl 

Aleksandra
2022-08-09  ~  11:49


Kobiety, zwłaszcza w kulturach zachodnich, stają się coraz bardziej impotentne, mają coraz mniejszą erekcję i ochotę na seks. Fakt, że kobiety również mają potencję, znają erekcje i mogą mieć wytrysk, a odpowiednio mogą również cierpieć na impotencję i zaburzenia erekcji, jest tematem tabu. Kiedy wspomina się o impotencji i zaburzeniach erekcji, od razu myśli się tylko o mężczyznach. Większość osób nie ma jednak pojęcia, że kobiety są jeszcze bardziej dotknięte tymi zjawiskami niż mężczyźni. W rzeczywistości niezdolność do uprawiania seksu, czerpania z niego przyjemności lub odczuwania przyjemności jest częstą skargą wśród kobiet, zwłaszcza w świecie zachodnim. Badania wykazały, że zdecydowana większość afrykańskich kobiet, które stosują tradycyjną dietę, ma niewielkie lub żadne problemy z pożądaniem i zauważa niewielkie zmiany w okresie menopauzy. Natomiast kobiety afrykańskie, które stosują dietę w przeważającej mierze zachodnią, mają o wiele więcej trudności ze swoją seksualnością (mniejsze pożądanie, mniej odczuć podczas seksu, trudności z orgazmem, suchość itp.), podobnie jak wiele kobiet w krajach zachodnich. Tak więc dieta, wraz z pewnymi czynnikami psychologicznymi, odgrywa bardzo centralną rolę w seksualności kobiety, ponieważ istnieje wiele pokarmów, które przyczyniają się do zaniku pożądania kobiety i utraty przez nią potencji i erekcji. Problemy z erekcją, zaburzenia erekcji, erekcja, spełniona seksualność, odżywianie, zaburzenia hormonalne, impotent, impotencja, kobieta, naturalna potencja, potencja, zniszczyć potencję, wzmocnić potencję, zabójca potencji, problemy z potencją, zwalczyć słabość potencji, zaburzenia potencji, seksualność, przyczyny zaburzeń erekcji, lęk przed porażką, lęk przed porażką w łóżku, Viagra, zniszczona potencja, zniszczona seksualność, estrogeny, mleko, cukier, biała mąka, brak seksu, wierność seksualna, monogamia, dieta wegańska i wegetariańska, lęki, kompleksy, negatywne wyobrażenia, imbir, habanero, czosnek, cebula, zioła, przyprawy.

aleksandra.wlaszczak@onet.pl 
« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 »