Rada Wydziałowa Samorządu Studenckiego Wydziału Geodezji i Gospodarki Przestrzennej

UWM w Olsztynie

Księga Gości
Wszystkich wpisów - 760

Beton Czechowice
2022-08-09  ~  14:19


Beton Czechowice - potrzebujesz beton towarowy pod swoją budowlę? A może jesteś przedsiębiorcą i chcesz nawiązać stałą współprace z betoniarnią? Skorzystaj usług betoniarni Żelbetex, która dostarcza beton na teren Czechowic-Dziedzic! Oferujemy wiele rodzajów betonu (zwykły, wodoszczelny, mrozoodporny, posadzkowy), który tworzony jest z najlepszej jakości kruszywa i cementu. A wszystkie proporcje dobierane są komputerowo, tak więc dlatego beton towarowy od naszej betoniarni jest tak wysokiej jakości.

Skąd: Czechowice-Dziedzice

NPhlp9p6@niepodam.pl 

Radek
2022-08-09  ~  13:38


Seksualność jest ważną dziedziną życia każdego człowieka, która może przybierać bardzo różne formy wyrazu w zależności od wieku, płci, historii życia, tła kulturowego i aktualnej sytuacji życiowej. Seksualność często wiąże się z niepewnością i wstydem, może też stać się źródłem cierpienia. W MEDIAN opowiadamy się za otwartym podejściem do seksualności i nie popieramy żadnej formy stygmatyzacji. Dlatego nie traktujemy zaburzeń seksualnych jako odrębnego obrazu klinicznego, ale rozpatrujemy je w kontekście chorób psychosomatycznych, które przynoszą współwystępowanie zaburzeń seksualności. Od osobistych wyobrażeń i oczekiwań każdego człowieka zależy, jaki rodzaj rozwoju seksualnego jest przyjemny i pożądany lub ma być uznany za "normalny" lub "zaburzony". Zaburzenia seksualne mogą wynikać z dolegliwości fizycznych lub psychicznych; z drugiej strony choroby fizyczne i zaburzenia psychiczne mogą wpływać na doznania seksualne. Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest dotarcie do sedna przyczyny zaburzeń seksualnych, aby znaleźć drogę do satysfakcjonującego rozwoju seksualnego. Jeśli jeden lub oboje partnerzy cierpią z powodu problemów seksualnych lub są niepewni, często powstają sytuacje stresowe, aż do chorób psychosomatycznych włącznie, w których leczeniu odpowiednio uwzględnia się zaburzenia seksualne. Celem leczenia jest znalezienie życia seksualnego, które jest satysfakcjonujące dla obu partnerów. Szczególnie trudne wyzwania stoją przed osobami, które urodziły się transpłciowe - czyli w niewłaściwym ciele - i nie mogą zaakceptować związanej z tym roli płciowej. Często powoduje to chęć zmiany płci, co wiąże się z długotrwałym leczeniem hormonalnym i kilkoma operacjami. Nie tylko wysiłek fizyczny, ale także związane z nim obciążenia psychiczne, takie jak odrzucenie przez rodzinę lub przyjaciół, napiętnowanie przez społeczeństwo lub ogólny niepokój, prowadzą do wysokiego poziomu stresu u osób dotkniętych chorobą, a nierzadko do towarzyszących lub wtórnych chorób psychosomatycznych, takich jak depresja. W tym przypadku wsparcie terapeutyczne - czy to w procesie zmiany płci, czy w okresie po nim - jest często pomocne w nauce lepszego radzenia sobie z trudnościami. Celem terapii jest znalezienie wspólnie z pacjentem drogi rozwoju seksualności, która pasuje do danego planu życiowego i konkretnej sytuacji życiowej.

radek.mizerski@wp.pl 

Marcin
2022-08-09  ~  13:32


Aktywność seksualna jest zwykle mniej obciążająca niż umiarkowany lub ciężki wysiłek fizyczny i dlatego jest zwykle bezpieczna dla mężczyzn z chorobami serca. Ryzyko zawału serca jest większe podczas aktywności seksualnej niż w spoczynku, ale nadal jest bardzo niskie. Niemniej jednak aktywni seksualnie mężczyźni z chorobami układu krążenia (takimi jak dławica piersiowa, wysokie ciśnienie krwi, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca i zablokowanie zastawki aortalnej lub zwężenie zastawki aortalnej) powinni zasięgnąć porady lekarza. Zazwyczaj aktywność seksualna jest bezpieczna, jeśli stan jest łagodny, powoduje niewiele objawów, a ciśnienie krwi jest prawidłowe. Jeśli stan jest umiarkowany lub istnieją inne problemy zdrowotne, które mogą zwiększyć ryzyko ataku serca, testy mogą być potrzebne do określenia potencjalnego ryzyka aktywności seksualnej. Jeśli choroba jest ciężka lub serce jest powiększone i blokuje przepływ krwi z lewej komory (kardiomiopatia obturacyjna), należy unikać aktywności seksualnej, dopóki leczenie nie poprawi objawów. Pacjenci powinni zapytać swoich lekarzy, kiedy mogą wrócić do aktywności seksualnej po zawale serca. Jeśli łagodna lub umiarkowana aktywność fizyczna nie powoduje bólu w klatce piersiowej lub duszności, American Heart Association zaleca, aby aktywność seksualna była ponownie możliwa już w tydzień po zawale serca. Przyjmowanie sildenafilu, wardenafilu, awanafilu czy tadalafilu jest niebezpieczne u mężczyzn, którzy przyjmują nitroglicerynę, gdyż może ona niebezpiecznie obniżyć ciśnienie krwi. Badając ryzyko aktywności seksualnej, zwykle obserwuje się serce pod kątem oznak słabego ukrwienia, podczas gdy mężczyzna ćwiczy na bieżni. Jeśli podczas tej aktywności fizycznej serce jest zaopatrywane w odpowiednią ilość krwi, zawał serca podczas aktywności seksualnej jest bardzo mało prawdopodobny.

marcin.kuza@wp.pl 

Kinguś
2022-08-09  ~  13:29


Zaburzenia podniecenia seksualnego definiuje się jako stałą lub powtarzającą się niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania wystarczającego podniecenia seksualnego. Objawiają się one brakiem subiektywnego lub genitalno-cielesnego podniecenia (lubrykacja/puchnięcie). W konsultacjach medycznych na pierwszy plan u kobiet z pewnością wysuwa się suchość pochwy spowodowana niedoborem estrogenów. Zwykle można temu łatwo zaradzić poprzez terapię miejscową. Jeśli lubrykanty i żele nawilżające nie są wystarczające, wskazana jest miejscowa terapia hormonalna za pomocą maści, czopków dopochwowych, tabletek lub pierścienia dopochwowego. Ze względu na zazwyczaj niską dawkę wymaganych estrogenów, trudno spodziewać się poważnych skutków ubocznych. To, czy odpowiednia terapia jest możliwa u chorych na raka piersi, jest przedmiotem kontrowersji; prawnie jest to zawsze problematyczne. Estriol należy przedkładać nad estradiol, a w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów aromatazy z pewnością należy całkowicie zrezygnować z terapii. Jednak obecnie ustalono również "niskodawkową" terapię miejscową z użyciem 0,03 mg estriolu w przypadku raka piersi! Tymczasem istnieje możliwość terapii miejscowej czopkami z DHEA (prasteron), który w nabłonku pochwy w sensie metabolizmu wewnątrzpochodnego jest przekształcany do testosteronu i estradiolu, co prowadzi do znacznej ulgi zwłaszcza u pacjentek dyspareunkowych. Oprócz niedoboru hormonów, inne możliwe przyczyny biologiczne obejmują cukrzycę , palenie tytoniu lub choroby neuropsychiatryczne. Badania wskazują, że zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, które mogą wynikać np. z interwencji chirurgicznych (operacje w obrębie miednicy, np. radykalna histerektomia w kontekście choroby nowotworowej), mogą mieć bardzo negatywny wpływ na pobudzenie narządów płciowych i orgazm. Psychospołecznym podłożem zaburzeń pobudzenia może być przede wszystkim konflikt w związku lub sytuacja nadmiernych wymagań; za czynnik sprawczy można uznać również normalizację seksualną o charakterze religijnym i niereligijnym.

kingus.buziak@wp.pl 

Romuald
2022-08-09  ~  13:28


Prawidłowe funkcjonowanie seksualne jest złożoną interakcją czynników fizjologicznych i psychologicznych. Układy nerwowy, krążenia i hormonalny współdziałają z psychiką w celu wywołania reakcji seksualnej. Męska odpowiedź seksualna jest kontrolowana przez delikatną i drobiazgowo zrównoważoną interakcję tych systemów. Pożądanie seksualne (także popęd płciowy lub libido) to chęć do aktywności seksualnej. Może być wyzwalany przez myśli, słowa, bodźce wzrokowe, zapachy i dotyk i prowadzi do pierwszego etapu cyklu reakcji seksualnych, wyzwalając podniecenie seksualne. Podczas pobudzenia seksualnego mózg wysyła sygnały do członka poprzez rdzeń kręgowy. Tętnice doprowadzające krew do ciał jamistych i ciałek spondylowych reagują odpowiednio i rozszerzają się (relaksacja i dylatacja). Rozszerzone tętnice dramatycznie zwiększają dopływ krwi do tych obszarów, które teraz są wybrzuszone i rozszerzają się. Rozszerzenie wywiera nacisk na żyły, które normalnie odprowadzają krew z członka. Są one ściśnięte, odpływ krwi jest spowolniony i wzrasta ciśnienie krwi. Zwiększone ciśnienie w penisie powoduje jego usztywnienie, co skutkuje erekcją. To również zwiększa napięcie mięśni w całym ciele. W fazie plateau następuje nasilenie pobudzenia i napięcia mięśniowego. Orgazm to punkt kulminacyjny pobudzenia seksualnego. Tutaj napięcie mięśniowe w całym ciele dalej wzrasta, a mięśnie miednicy kurczą się aż do wystąpienia wytrysku. Impulsy nerwowe powodują skurcz mięśni w męskich narządach płciowych (pęcherzyki nasienne, przewody prostaty i najądrza oraz nasieniowody), co prowadzi do wytrysku. Skurcze te wpychają nasienie do cewki moczowej. Skurcz mięśni otaczających cewkę moczową wypycha nasienie z członka. Szyja pęcherza również się kurczy i zapobiega spływaniu nasienia z powrotem do pęcherza.

romek.opolski@o2.pl 

Elwira
2022-08-09  ~  13:19


Zmniejszony apetyt seksualny definiuje się jako uporczywy lub nawracający brak fantazji lub myśli seksualnych i/lub brak pragnienia lub chęci podjęcia aktywności seksualnej. Potrzeba terapii pojawia się naturalnie tylko w przypadku osobistego cierpienia. W ostatnich latach utrwalił się również termin HSDD (hypoactive sexual desire disorder). Jest to najczęstsze zaburzenie seksualne kobiet w konsultacjach z zakresu medycyny seksualnej i jednocześnie rozpoznanie, które ze względu na swoją wielowymiarową etiologię wymaga niekiedy znacznego wysiłku anamnestycznego. Oprócz dokładnej eksploracji somatycznej, nacisk kładziony jest na konflikty intrapersonalne, interpersonalne i pozapersonalne. W dziedzinie somatycznej zaburzeń łaknienia należy spodziewać się przy każdej chorobie przewlekłej, zwłaszcza jako działań ubocznych leków. Przykładem są SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny). Zmiana leków, dobra kontrola bólu i pozytywne doświadczenie ciała poprzez sport lub jogę mogą być już bardzo pomocne. W badaniach diagnostycznych nie należy pomijać badania prolaktyny, gdyż hiperprolaktynemia jest możliwą przyczyną zaburzeń pożądania. W większości przypadków przyczyną są działania niepożądane leków (np. omeprazol/pantoprazol) lub tyreopatie, które można łatwo leczyć. Dalsze badania laboratoryjne zwykle nie są pomocne. W dziedzinie psychospołecznej na pierwszy plan wśród kobiet wysuwają się lęki, depresja, a przede wszystkim przeciążenie stresem. Tutaj wskazana jest terapia skoncentrowana na rozmowie i zachowaniu.

elwira.gabka@interia.pl 

Eryka
2022-08-09  ~  13:15


Około 30 do 50 procent kobiet ma problemy seksualne na jakimś etapie swojego życia. Jeśli problemy są wystarczająco poważne, uznaje się je za dysfunkcje seksualne. Dysfunkcja seksualna odnosi się do trudności podczas stosunku seksualnego. Cztery fazy funkcjonowania seksualnego: Zainteresowanie seksualne; pożądanie: Motywacja do rozpoczęcia lub kontynuowania aktywności seksualnej. Pożądanie może być wywołane przez myśli, zapachy, przez dotyk ciała mężczyzny itp. Pobudzenie: Kobieta odczuwa podniecenie seksualne (część emocjonalna). Jednocześnie odczuwa reakcję fizyczną, zwłaszcza w okolicy narządów płciowych: zwiększone ukrwienie z obrzmieniem łechtaczki i zwilżeniem (produkcja płynu pochwowego. Orgazm: jest punktem kulminacyjnym pobudzenia seksualnego. Towarzyszą mu rytmiczne skurcze mięśni pochwy. Kobiety mogą mieć kilka orgazmów po kolei. Relaks: Uczucie dobrego samopoczucia, zadowolenia i odprężenia. Wiele kobiet może stać się ponownie pobudzona natychmiast po tej fazie. Sporadyczne zaburzenia funkcji seksualnych są normalne Jednak ta klasyfikacja nie zawsze jest pomocna dla kobiet. Libido występuje w różnym stopniu u kobiet, wyraźnie różniąc się od mężczyzn, którzy przeżywają cztery fazy bardziej jednolicie. Problemy z funkcjami seksualnymi dotyczą zwykle kilku faz jednocześnie i to znacznie częściej niż u mężczyzn. Kobiety, które trudno pobudzić, mają zwykle mniejszą ochotę na stosunek seksualny, a także problemy z orgazmem lub ból. Te ostatnie ze zrozumiałych względów tracą zainteresowanie i potrzebę seksu. Brak lub wyraźne zmniejszenie zainteresowania seksualnego przejawia się spadkiem aktywności seksualnej, myśli lub fantazji. Kobieta zazwyczaj nie reaguje na próby inicjowania aktywności seksualnej przez partnera. Utrata pożądania seksualnego jest podstawowym problemem i nie wynika z innych problemów seksualnych. Ponadto libido często towarzyszy brak odczuć genitalnych lub pozagenitalnych. Brak pożądania seksualnego nie wyklucza satysfakcji seksualnej czy pobudzenia, ale oznacza, że aktywność seksualna jest inicjowana rzadziej. Są kobiety, które przez całe życie nie wykazują zainteresowania seksualnością, a u innych to zaburzenie pojawia się dopiero po pewnym czasie z zainteresowaniem i pobudzeniem seksualnym. Inne kobiety nie są zainteresowane seksualnością, ale pozwalają dobrze przeżyć tę intymność na życzenie partnera i stać się podnieconym.

eryka.wonisz@wp.pl 

Mirka
2022-08-09  ~  13:12


Oczywiście, istnieją również fizyczne przyczyny problemów seksualnych kobiet. Czy to suchość pochwy, ból podczas seksu, czy też menopauza, która powoduje, że w łóżku przez jakiś czas jest niski przypływ. W takim przypadku należy wziąć sobie do serca i porozmawiać o tym z ginekologiem. Z pewnością nie jest łatwo rozmawiać z obcą osobą o swoim życiu seksualnym, ale zawsze należy sobie powiedzieć: lekarz jest profesjonalistą. Nie czuje dyskomfortu w rozmowie z tobą, bo chce ci pomóc. Należy więc otwarcie rozmawiać i pozwolić sobie pomóc. Ból podczas stosunku seksualnego, na przykład, jest zbiorczo nazywany dyspareunia. Jest to zazwyczaj bolesne uczucie pieczenia lub swędzenia, którego przyczyna jest łatwa do znalezienia. Podczas cyklu menstruacyjnego zmienia się klimat w pochwie, nie zawsze jest ona zaopatrywana w taką samą ilość krwi, dlatego czasem trwa to nieco dłużej, aż ciało kobiety będzie gotowe do seksu. Faktem jest: fizyczne przyczyny problemów seksualnych są znacznie rzadsze niż psychologiczne. Często jest to również presja, którą wiele kobiet wywiera na siebie. Kobieca seksualność jest wszechobecna w naszym codziennym życiu, w reklamie, w mediach, wszędzie. Presja oczekiwań jest odpowiednio ogromna. Tymczasem kobieca seksualność, której same doświadczamy, ma zwykle niewiele wspólnego z obrazem kobiet przekazywanym w mediach. Oczywiście, nie zawsze łatwo jest uciec od tego wpływu i znaleźć sposób na odkrycie własnej kobiecej seksualności - ale mimo wszystko należy próbować! Ci, którzy cierpią na depresję, mogą być również aż nazbyt dobrze zaznajomieni z problemami seksualnymi. Dzieje się tak dlatego, że przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych trwale obniża popęd seksualny. Problemy seksualne dotyczą nawet 70 procent pacjentów przyjmujących leki przeciwdepresyjne. Aktywny składnik, który do tej pory znany był jako składnik wzmacniacza seksualnego Viagry, jest dyskutowany, aby przywrócić pożądanie również u tych kobiet. Wciąż jednak brakuje ostatnich potwierdzających badań.

mirka.wolenska@wp.pl 

Michał
2022-08-09  ~  13:10


Problemy w łóżku to wcale nie powód do wstydu, ale całkiem naturalny i zwykle można im stosunkowo łatwo zaradzić. Właściwie każdy w pewnym momencie swojego życia ma problem natury seksualnej. Powód zatem wystarczający, by otwarcie mówić o problemach z seksualnością. Wciąż dużo mówi się o zaburzeniach erekcji. Ale co z kobiecą stroną, gdy kobieta ma problemy seksualne? Większość z nas wie o "luce orgazmowej", czyli braku równowagi między mężczyznami, którzy mają orgazmy, a kobietami, które często ich nie mają. Nie ma jednak jednego rozwiązania tego problemu. Każda kobieta musi sama dowiedzieć się, czego potrzebuje, aby mieć orgazm - i czego może jej brakować w obecnym życiu seksualnym. Oczywiście, nie musisz koniecznie mieć orgazmu, aby seks był satysfakcjonujący, ale wiele kobiet odczuwa jego brak jako wadę. Czują, że bez ich orgazmu seks jest tylko połowiczny, nie doskonały. W związku z tym wiele kobiet udaje orgazm, aby nie zawieść partnera. Na dłuższą metę ich własne pragnienia w naturalny sposób schodzą na dalszy plan. Ale czasami ten problem seksualny można dość łatwo rozwiązać: Często wynika to po prostu z braku interakcji z partnerem. Czy wie, co lubi, co ją kręci, a co nie? Czy wie, że często jest za szybki lub za wolny? Czy on używa pewnych ruchów lub uwag, aby upewnić się, że ona nie może się wyłączyć i dać sobie spokój? I jedyne, co tu pomaga, to otwarta rozmowa, bo partnerowi trudno się domyślić, co jest powodem, że jego partnerka nie jest wystarczająco pobudzona na wielkie fajerwerki na koniec. Przecież każda kobieta jest inna, każda para znowu inna, a więc trudno o tajemny przepis, który obowiązuje wszystkich. Pierwszą osobą, z którą należy porozmawiać o problemie seksualnym powinien być więc zawsze partner, ponieważ wiele problemów seksualnych można złagodzić zwykłą rozmową. Ważne jest, aby partnerka wiedziała, co się w niej dzieje i dlaczego występują problemy seksualne. Tylko wtedy mogą pomóc. A ci, którzy się kochają i mogą uprawiać razem seks, też powinni móc otwarcie rozmawiać, prawda?

michalek.obajtek@wp.pl 

Grzegorz
2022-08-09  ~  13:06


Istnieją cztery obszary kobiecej seksualności, w których mogą pojawić się dolegliwości. Bezsenność: Najczęściej kobiety skarżą się na bezsenność w pewnym momencie swojego życia. Zaburzenia podniecenia: jeśli kobieta mimo wystarczającej stymulacji nie jest pobudzona seksualnie, tzn. nie odczuwa tego pobudzenia lub nie wykazuje fizycznych oznak podniecenia seksualnego, nazywa się to zaburzeniami podniecenia. Zaburzenia orgazmu: oznacza to, że kobieta nie osiąga punktu kulminacyjnego mimo wystarczającej i pobudzającej stymulacji. Czytaj dalej Ból podczas stosunku seksualnego: to najczęstszy powód, dla którego kobiety zwracają się do specjalisty. Czytaj dalej Ale skargi są liczne i różnorodne. Nawet jeśli w internecie lub w rozmowie z innymi kobietami/lekarzami/konfliktami nie znajdziesz przypadku porównywalnego do Twojego, a masz wątpliwości, nie wahaj się szukać pomocy i skontaktuj się z nami. Częstość występowania dysfunkcji seksualnych u kobiet (Female Sexual Dysfunction - FSD) jest słabo zbadana i zrozumiała. Kobiece dysfunkcje seksualne dzielą się na zaburzenia libido, podniecenia, orgazmu i bólu, których przyczyny mogą być w równym stopniu fizyczne, jak i psychiczne. Istnieje tylko kilka opracowań na ten temat, które w przybliżeniu podsumowują następujące stwierdzenia: Przyczyny i czynniki ryzyka FSD są trudne do określenia ze względu na nieliczne badania. Wydaje się, że istnieje związek między FSD a wiekiem. Szczególnie zaburzenia libido i pobudzenia wydają się być związane z wiekiem. Z kolei młodsze kobiety częściej skarżą się na ból podczas stosunku seksualnego, brak satysfakcji i lęk przed tym aktem. Wydaje się, że istnieje związek pomiędzy wykształceniem, zwłaszcza dotyczącym seksualności, a dyspareunią (bólem podczas stosunku seksualnego). Na brak libido częściej skarżą się kobiety, które cierpią z powodu stresu emocjonalnego lub społecznego, mają niskie dochody lub należą do niskiej klasy społecznej. Istnieje również korelacja pomiędzy brakiem libido a historią chorób zakaźnych układu płciowego. Zaburzenia pobudzenia stwierdzano istotnie częściej u kobiet z tłem wykorzystywania seksualnego, problemami emocjonalnymi lub stresem oraz objawem ze strony układu moczowego (UTS). Niska satysfakcja fizyczna i psychiczna oraz skłonność do nastrojów depresyjnych z brakiem szczęścia była skorelowana ze wszystkimi trzema kategoriami FSD: zaburzeniami libido, zaburzeniami pobudzenia i dyspareunią.

grzesiek.minacel@wp.pl 
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 »