Komunikat o błędzie

  • Warning: include_once() [function.include-once]: Unable to allocate memory for pool. in drupal_settings_initialize() (line 747 of /www/htdocs/uwm/projekt/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: require_once() [function.require-once]: Unable to allocate memory for pool. in _drupal_bootstrap_configuration() (line 2637 of /www/htdocs/uwm/projekt/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: require_once() [function.require-once]: Unable to allocate memory for pool. in _drupal_bootstrap_page_cache() (line 2649 of /www/htdocs/uwm/projekt/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: require_once() [function.require-once]: Unable to allocate memory for pool. in _drupal_bootstrap_database() (line 2739 of /www/htdocs/uwm/projekt/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: require_once() [function.require-once]: Unable to allocate memory for pool. in _drupal_bootstrap_variables() (line 2759 of /www/htdocs/uwm/projekt/includes/bootstrap.inc).
  • Warning: require_once() [function.require-once]: Unable to allocate memory for pool. in Database::openConnection() (line 1744 of /www/htdocs/uwm/projekt/includes/database/database.inc).

Rzecznik równych szans dla wszystkich

Mateusz Dampc
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski jest prawdopodobnie jedyną uczelnią w Polsce, która powołała w swoich strukturach Rzecznika ds. Równości Szans. Funkcję tę od marca pełni Mateusz Dampc. Zapowiada pomoc wszystkim, którzy czują się w jakikolwiek sposób dyskryminowani.

UWM ma Rzecznika ds. Równości Szans. Funkcję tę pełni Mateusz Dampc, pedagog, terapeuta-cień, trener umiejętności społecznych, asystent studentów z niepełnosprawnościami. Przygotuje strategię dostępności UWM na lata 2024-2028. Wiadomościom… opowiada, czym będzie się zajmować i komu będzie pomagać.

- Jest Pan pierwszym w historii UWM Rzecznikiem ds. Równości Szans. Jakie są Pana obowiązki?

- Będę realizować kilka zadań: przede wszystkim reprezentować studentów i pracowników Uniwersytetu oraz kreować politykę niedyskryminacji wobec wszystkich studentów i pracowników, zarówno naukowych jak i administracyjnych, z niepełnosprawnościami i bez. Gdy mówimy o dyskryminacji, mam na myśli dyskryminację nie tylko z powodu niepełnosprawności, ale też płci, wieku, orientacji seksualnej, religii, pochodzenia itp. Mogą do mnie zgłosić się osoby mobbingowane, molestowane seksualnie, studenci Erasmusa. Pojęcie dyskryminacji jest bardzo szerokie. Będę współpracować z Akademickim Centrum Wsparcia, Akademią Projektowania Uniwersalnego oraz koordynować prace kilku biur – ds. osób niepełnosprawnych, analiz edukacyjnych i rozwoju kształcenia, a także ds. kształcenia, ds. studentów. Wspólnie będziemy m.in. pracować nad dostosowaniem np. programów nauczania do potrzeb osób z różnymi niepełnosprawnościami.

- Czy programy studiów są niedostosowane?

- Będziemy je aktualizować i korygować obszary niespełniające oczekiwań studentów. Przykład dobrych rozwiązań - jedna z zagranicznych uczelni umożliwiła studentowi bez ręki studiowanie budownictwa, ofiarowując mu specjalistyczną protezę, która pozwoliła na uczestnictwo we wszystkich zajęciach i realizowanie swoich pasji.

- Ale takie rozwiązania są kosztowne i raczej niemożliwe na polskich uczelniach.

- Są też inne rozwiązania. Jednym z nich może być np. przygaszenie świateł w Bibliotece Uniwersyteckiej, co ułatwi funkcjonowanie na uczelni osobom z zespołem Aspergera. Miałem sytuację, w której mój podopieczny student nagle zaczął opuszczać zajęcia z lektoratu języka angielskiego. Okazało się, że w budynku, w którym były lektoraty, są bardzo wąskie korytarze, a on miał taką dysfunkcję, że nie był w stanie nimi przejść. Rozwiązaniem okazało się przeniesienie zajęć do innego budynku. Tam korytarze były przestrzenne i student pokonywał je już bez trudności. To są te dobre praktyki. Ale zdarza się też, że zajęcia z osobami poruszającymi się na wózkach odbywają się na I piętrze w budynku bez windy i nie można zmienić planu.

- Czy rzecznik na uczelni jest potrzebny? Nie wystarczy przestrzeganie odpowiednich zapisów w statucie?

- Moim zdaniem jak najbardziej jest potrzebny. Od wielu lat współpracuję z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych, jestem również asystentem studentów z niepełnosprawnościami i w codziennych sytuacjach, w kontakcie z dziekanatami, wykładowcami mogłem zaobserwować, że niektóre wydziały mają bardzo dobre wewnętrzne regulacje i regulaminy, chociażby na Wydziale Prawa i Administracji. Ale niestety, często te zapisy nie są stosowane w codziennym życiu. A mi zależy, aby te akty prawne były respektowane. Będę też monitorować, czy po mojej interwencji zalecenia antydyskryminacyjne zostały wdrożone i utrzymywane.

- Czy będzie Pan miał autonomię i moc sprawczą, aby nie poprzestać tylko na wskazaniach i deklaracjach?

- Założeniem jest, aby rzecznik miał dużą autonomię. Będę opiniować również akty prawne, przygotowywać procedury, czyli w pewnym sensie tworzyć prawo niedyskryminujące nikogo. Do moich obowiązków będzie należeć też przegląd dotychczasowych aktów prawnych i regulaminów pod kątem ewentualnej dyskryminacji. Mam nadzieję, że zdołam usunąć nietolerancję wobec odmienności i obcości. Wiem, że to może być trudne wyzwanie, ale ja się łatwo nie poddaję. W najbliższych latach przygotuję strategię dostępności uczelni na lata 2024-2028 z zaleceniami.  

- Co będzie pierwszym krokiem? Od czego Pan zaczyna?

- Od kampanii informacyjnej. Spotkam się ze studentami i z wykładowcami na każdym wydziale, zaczynam współpracę z biurami, o których wcześniej wspomniałem. Zależy mi, aby studenci dowiedzieli się, czym się będę zajmować, gdzie mogą mnie znaleźć i przede wszystkim – z jakimi sprawami mogą się do mnie zgłosić. Chcę, aby studenci nie bali się mówić o swoich potrzebach, aby je komunikowali. Tworzę zespół ekspercki, który mnie wspomoże. Będzie to grupa 5 osób, jedna z UWM, a pozostałe spoza uczelni, ze środowiska osób z dysfunkcjami i niepełnosprawnościami. Kolejnym zadaniem będą wyjazdy studyjne krajowe oraz zagraniczne. Przewidzianych jest kilka wizyt, m.in. do USA, do uniwersytetów najbardziej przyjaznych osobom niepełnosprawnym. Chcemy przenosić te dobre praktyki do nas. Chciałbym, aby w przyszłości UWM posiadał jeden z najlepiej dostosowanych kampusów w Polsce. Aby uczniowie z niepełnosprawnościami stający przed wyborem uniwersytetu wybierali UWM. Niepełnosprawność nie powinna powstrzymywać od zdobycia wykształcenia.

- Planuje Pan także wykłady otwarte i warsztaty.

- Tak, ale zanim do tego dojdzie, musimy rozpoznać potrzeby studentów i wykładowców. Dopiero po takiej diagnozie ustalimy, czego mogą dotyczyć. Planujemy, aby wykładowcy byli spoza Uniwersytetu, być może nawet spoza Olsztyna lub nawet spoza Polski.

- Gdzie można Pana znaleźć?

- W Starej Kotłowni w Kortowie, na I piętrze, w pokoju 117. Tymczasowo na parterze w pokoju 25.

- Ktoś się już do Pana zgłosił?

- Tak, studentka na wózku inwalidzkim z prośbą o pomoc w przygotowaniu wniosku do PFRON z programu „Aktywny samorząd”. Rzecznik już działa.

Małgorzata Hołubowska

Mateusz Dampc jestem absolwentem pedagogiki UWM. Ma otwarty przewód doktorski na Wydziale Nauk Społecznych. W pracy doktorskiej zajmuje się ageizmem - dyskryminacją ze względu na wiek. Założyciel i prezes Angels Foundation. P racował w niepublicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, terapeuta-cień, terapeuta ręki. Studiuje na studiach podyplomowych na Uniwersytecie Gdańskim edukację i terapię osób ze spektrum autyzmu. Wokół tego zagadnienia skupiają się jego zainteresowania zawodowe i badawcze. Na uczelni wspiera głównie osoby z zespołem Aspergera. Uczy się też języka migowego, aby być dostępnym dla wszystkich studentów.

Stanowisko Rzecznika ds. Równości Szans to jedno z założeń realizowanego na UWM Projektu Żagiel możliwości – model dostępności UWM w Olsztynie, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.