Odszedł Humanista i Pedagog

W dniu 6 grudnia 2014 roku zmarł nagle Profesor Stanisław Kawula - rektor byłej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie w latach 1986-1990.

Pozostawił w smutku swoją najbliższą rodzinę, ale także znaczne grono uczniów, doktorantów, kolegów profesorów, pracowników co najmniej czterech środowisk akademickich, w których Profesor był zatrudniony w różnym okresie swojego życia. Jego kariera akademicka przebiegała harmonijnie. Po ukończeniu studiów na UMK w Toruniu szybko uzyskiwał kolejne stopnie naukowe. Stworzył od podstaw Zakład Pedagogiki Społecznej na Wydziale Humanistycznym UMK w Toruniu, rozpoczął seminarium doktoranckie, wypromował pierwszych doktorów. Potem był profesorem WSP w Olsztynie, następnie Uniwersytetu Gdańskiego, a także Olsztyńskiej Szkoły Wyższej. Tam też z Jego inicjatywy powstały nowe katedry pedagogiki społecznej. Przez dwie kadencje pełnił funkcję rektora WSP w Olsztynie, był też prorektorem i dziekanem Wydziału Pedagogicznego w Olsztyńskiej Szkole Wyższej.

Kiedy w środowisku naukowym i politycznym Olsztyna dojrzewała myśl o powołaniu uniwersytetu na bazie miejscowych szkół wyższych, Profesor Kawula podjął po raz kolejny ważną decyzję życiową. Był potrzebny w Olsztynie dla podwyższenia statusu naukowego miejscowej humanistyki, a zwłaszcza pedagogiki. Wrócił do Olsztyna z bagażem nowych doświadczeń także w sferze organizacyjnej. Wkrótce potem pedagogika olsztyńska uzyskała uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk humanistycznych, a trzy lata później doktora habilitowanego.

Patrząc z perspektywy minionych 48 lat Jego kariery naukowej można powiedzieć, że Profesor Kawula stworzył środowisko naukowe, własną szkołę badawczą w pedagogice społecznej, zwłaszcza w obszarze problematyki rodziny. W ostatnich 15 latach swojej naukowej działalności zajął się ludźmi wykluczonymi społecznie. Badał uwarunkowania ich sytuacji życiowej, niepewny los, przejawiane formy aktywności. Zainicjował nowy nurt badań z zakresu pedagogiki wykluczenia społecznego, pedagogiki socjalnej.

Profesor Kawula pozostawił ogromną spuściznę naukowo-badawczą. Był autorem lub współautorem 60 monografii naukowych, opublikował kilkaset artykułów, recenzji i doniesień z badań. Opiniował także wiele aktów prawnych.

Był promotorem w 23 przewodach doktorskich, w blisko 50 innych pełnił rolę recenzenta. Przygotował ocenę dorobku naukowego w procedurze habilitacyjnej lub profesorskiej około 50 badaczy z wielu ośrodków naukowych w Polsce.

Profesor Kawula był inicjatorem kilku rozwiązań organizacyjnych i programów na studiach pedagogicznych. Opracował założenia nowych specjalności pedagogicznych – pedagogiki społecznej, pedagogiki socjalnej, a także nowego kierunku studiów w ofercie uczelni – pracy socjalnej.

Wielokrotnie wygłaszał wykłady na uniwersytetach poza granicami kraju jako visiting professor.

Środowisko naukowe olsztyńskiej humanistyki, a zwłaszcza polskiej pedagogiki ze smutkiem żegna dzisiaj Profesora Stanisława Kawulę. Pozostanie w naszej pamięci jako niestrudzony badacz problematyki społecznej, osoba nieustannie poszukująca nowych idei, rozwiązań praktycznych problemów, jako cierpliwy i wnikliwy promotor i recenzent licznych prac naukowych.

Profesor Stanisław Kawula pozostanie w naszej pamięci jako osoba ciepła, otwarta na problemy każdego napotkanego człowieka. Jako ktoś, kto swymi lakonicznymi wypowiedziami trafiał zawsze w samo sedno rzeczy. Sprawy załatwiał krótko.

Profesor Stanisław Kawula opuścił na zawsze nasze ziemskie środowisko akademickie. Odczuwamy już ból spowodowany brakiem Jego zdania, rady, czy zwykłych ciepłych słów kierowanych do ludzi zwracających się do Niego z różnymi prostymi, albo skomplikowanymi kwestiami.

Osierocił córkę Martę i syna Jana oraz dwoje wnucząt. Skończył 75 lat.

Żegnaj Profesorze, Żegnaj Wielki Przyjacielu Pedagogów i Nauczycieli, żegnaj Wielki Mistrzu Twórczości Naukowej! Na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci!

Józef Górniewicz

w kategorii