Nowi profesorowie

Czworo pracowników naukowych UWM odebrało 12 grudnia akty nominacji profesorskich z rąk Andrzeja Dudy, prezydenta RP. Do grona profesorów tytularnych dołączyli: Aleksandra Platt-Samoraj (Wydział Medycyny Weterynaryjnej), Urszula Barbara Wachowska (Wydział kształtowania Środowiska i Rolnictwa), Paweł Janiszewski (Wydział Bioinżynierii Zwierząt) i ks. Jacek Pawlik (Wydział Teologii).

Prof. Aleksandra Platt-Samoraj otrzymała tytuł profesora nauk rolniczych. Pracuje w Katedrze Epizootiologii Wydziału Medycyny Weterynaryjnej.

Urodziła się 25 kwietnia 1962 r. w Olsztynie. Studia na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczo-Technicznej ukończyła w 1987 r. W 1995 r. uzyskała stopień naukowy doktora nauk weterynaryjnych na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej ART. W 2010 r. na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej „Rola zakażeń Yersinia enterocolitica w zaburzeniach rozrodu u loch” uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych.

Staże naukowe odbyła w Laboratory of Virology, Laboratory of Bacteriology, Laboratory of Parazytology and Immunology, University of Ghent w Belgii, Faculty of Veterinary Medicine, University of Helsinki w Finlandii, oraz Faculty of Veterinary Medicine, University of Naples we Włoszech, w ramach programu TEMPUS – Phare.

Jej dorobek naukowy obejmuje 143 pozycje, w tym 71 oryginalnych prac naukowych, 14 artykułów przeglądowych, 56 doniesień i referatów na konferencje naukowe, 1 rozdział w encyklopedii Food Sciences and Nutrition oraz jeden artykuł popularno-naukowy.

Prowadzi wykłady i ćwiczenia z przedmiotów: choroby zakaźne psów i kotów, choroby zakaźne zwierząt gospodarskich, zoonozy oraz zastosowanie metod molekularnych w diagnostyce chorób zakaźnych zwierząt.  Od 2010 roku sprawuje funkcję wydziałowego koordynatora programu Erasmus.

Była promotorem 2 z przewodów doktorskich (1 w kraju, 1 zagranicznego), aktualnie sprawuje opiekę naukową nad 2 przewodami doktorskimi.

Nagrody i odznaczenia: 1995 r. - nagroda zespołowa Ministra Edukacji Narodowej, 1997, 2002, 2007 r. - nagroda rektora za osiągnięcia w dziedzinie dydaktycznej, 1997 r. - honorowa odznaka uczelni za zasługi położone dla rozwoju Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, 2000 r. - nagroda II stopnia Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, 2010, 2018 r. - nagrody rektora za osiągnięcia w dziedzinie naukowej, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017 oraz 2018 r. - indywidualne nagrody rektora UWM za osiągnięcia w dziedzinie organizacyjnej, 2014 r. - Brązowy Krzyż Zasługi.

Od 1988 r. jest członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych.

Prof. Urszula Barbara Wachowska jest profesorem nauk rolniczych. Pracuje w Katedrze Entomologii, Fitopatologii i Diagnostyki Molekularnej Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa.

Ukończyła Akademię Rolniczo-Techniczną w Olsztynie. W latach 1997-2019 zrealizowała 12 projektów (jako wykonawca lub kierownik). Jej dorobek naukowy obejmuje 103 oryginalne prac naukowe, w tym 32 prace opublikowane w czasopismach z Listy Filadelfijskiej posiadających wskaźnik Impact Factor. Według punktacji MNiSW z 2016 r. sumaryczna wartość punktowa jej prac wynosi około1100, sumaryczny Impact Factor około 50, a liczba cytowań 103.

Prof. U. Wachowska opracowała 30 ekspertyz naukowych, jest autorką patentu i dwóch zgłoszeń patentowych. Jest promotorem 2 obronionych i 2 realizowanych rozpraw doktorskich oraz 95 prac dyplomowych. Wyniki badań prezentowała na ponad 80 konferencjach krajowych i zagranicznych. Wykonała około 20recenzji wydawniczych dla czasopism z listy JCR oraz dwie recenzje rozpraw habilitacyjnych. W 2017 r. uzyskała tytuł Kobiety Roku UWM w Olsztynie.

Prof. U. Wachowska zajmuje się chorobami roślin. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na biologii patogenów Rhizoctonia cerealis, Zymoseptoria tritici, Oculimacula spp. i Fusarium spp., analizie antagonistycznych właściwości drożdży w stosunku do patogenów, badaniu biofilmów drożdży na powierzchni roślin oraz wybranych mechanizmów obronnych roślin. Jest opiekunem laboratorium molekularnego, w którym zoptymalizowała kilka technik amplifikacji wybranych fragmentów DNA .

Podczas stażu naukowego w Ottawa Research and Development Centre Agriculture and Agri-Foodw Kanadzie rozpoczęła innowacyjne badania ekspresji genów szlaku biosyntezy związków zaangażowanych w proces infekcyjny wybranych patogenów.

Prof. Wachowska jest przewodniczącą Olsztyńskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Fitopatologicznego i członkiem Polskiego Towarzystwa Ochrony Roślin, Polskiego Towarzystwa Genetycznego i Polskiego Towarzystwa Komputerowej Analizy Obrazu. Od 2016 r. jest członkiem zespołu UWM oceniającego raporty w sprawie wydania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin dla potrzeb Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Za działalność naukową, organizacyjną i dydaktyczną została dziewięciokrotnie uhonorowana nagrodą Rektora UWM oraz otrzymała srebrny medal za wieloletnią służbę. Jej zainteresowania pozanaukowe obejmują muzykę chóralną, ogrodnictwo i podróże.

Prof. Paweł Janiszewski jest pracownikiem Katedry Hodowli Zwierząt Futerkowych i Łowiectwa Wydziału Bioinżynierii Zwierząt (dawnego Zootechnicznego), na którym pracuje od 1995 roku. W 2000 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk rolniczych, a w 2010 r. stopień doktora habilitowanego.

Główne zainteresowania badawcze prof. P. Janiszewskiego związane są z hodowlą i użytkowaniem jeleniowatych, pochodzących zarówno z łowisk naturalnych, jak i chowu fermowego. Najważniejsze osiągnięcie jego pracy naukowej dotyczyło opracowania technologii intensyfikacji chowu fermowego daniela europejskiego w warunkach krajowych. Jednak, jak przyznaje prof. P. Janiszewski, najbardziej fascynującym dla niego gatunkiem zwierzęcia i jednocześnie niezwykłym obiektem badawczym, ze względu na unikalny behawior i umiejętności inżynierskie, jest bóbr europejski.

Efektem jego badań jest łącznie 350 oryginalnych publikacji naukowych, artykułów popularnonaukowych oraz krajowych i zagranicznych doniesień konferencyjnych. Jest autorem bądź współautorem 9 książek naukowych, w tym 3 wydanych za granicami kraju w języku obcym.

W latach 2012-2017 realizował badania w międzynarodowym zespole naukowym utworzonym przy Wydziale Leśnym i Drzewnym Uniwersytetu Przyrodniczego w Pradze. W trakcie swojej pracy zawodowej odbył także kilka zagranicznych staży dydaktycznych, m.in. w ramach programu Erasmus+ oraz w ramach projektu „Wzmocnienie potencjału dydaktycznego UWM w Olsztynie”. Odbył również 6 zagranicznych kursów, szkoleń i staży branżowych (Szwecja, Niemcy) oraz 2 studyjne wizyty na Litwie na zaproszenie Lituanian Research Instytut, Centre for Agrucilture and Forestry.

Od wielu lat prowadzi współpracę w zakresie naukowo-wdrożeniowym z przedsiębiorstwami zajmującymi się obróbką dziczyzny, prowadząc prace badawcze i aplikacyjne, min. nad udoskonaleniem systemu skupu i klasyfikacji tusz zwierząt łownych.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, gdzie w latach 2015-2019 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Sekcji Chowu i Hodowli Zwierząt Towarzyszących i Dzikich. Należy także do Komisji Łowieckiej przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Leśnego. Jest również członkiem International Union of Game Biologists. Ponadto, należy do zespołu redakcyjnego czasopisma „Applied Ecology and Environmental Researche”, oraz pełni funkcję członka rady programowej słowackiego czasopisma naukowego „Zitnoostrovske Polovnicke Listy” oraz rady redakcyjnej czeskiego specjalistycznego czasopisma branżowego „Svet myslivosti”.

W trakcie pracy zawodowej otrzymał łącznie 7 nagród rektora UWM oraz został odznaczony: odznaką „Zasłużonemu dla Łowiectwa Warmii i Mazur”, „Brązowym Medalem Zasługi Łowieckiej” oraz odznaką honorową „Zasłużony dla rolnictwa”.

Jacek Jan Pawlik urodził się 5 września 1952 roku w Bytomiu.

Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Smolenia w Bytomiu, które podtrzymywało tradycje polskiego gimnazjum na ziemiach niemieckich spod znaku Rodła. Po maturze wstąpił do Zgromadzenia Księży Werbistów i tym samym na siedmioletni okres formacji zamieszkał w Pieniężnie. Tam ukończył studia wyższe uwieńczone magisterium z teologii na KUL-u w 1978 roku. W tym też roku otrzymał święcenia kapłańskie i udał się do Kanady na roczny kurs języka francuskiego, aby docelowo wesprzeć misje werbistów w Północnym Togo. Po 4 latach misjonarskiej posługi rozpoczął studia w Uniwersytecie Kartezjusza (dawnej Sorbonie) w Paryżu uwieńczone dyplomem pogłębionych studiów z antropologii społecznej i kulturowej oraz doktoratem z nauk humanistycznych w 1988 r. Dodatkowo studiował lingwistykę afrykańską w Uniwersytecie Nowa Sorbona oraz afrykanistykę w Wyższej Szkole Nauk Społecznych.

Po studiach udał się do pracy dydaktyczno-naukowej w Togo, aby w 1993 roku powrócić do Europy i po intensywnym kursie języka niemieckiego pracować przez następnych 6 lat w Międzynarodowym Instytucie Etnologii i Lingwistyki „Anthropos” w Sankt Augustin k. Bonn jako pracownik naukowy i redaktor. Prowadził też zajęcia z etnologii w Wyższej Szkole Filozoficzno-Teologicznej SVD w Sankt Augustin, najpierw jako wykładowca, a następnie docent.

W roku 1999 zasilił kadry na Wydziale Teologii UWM. W 2007 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych (etnologia) na Wydziale Historycznym UAM w Poznaniu na podstawie rozprawy „Zaradzić nieszczęściu. Rytuały kryzysowe u ludu Basari z Togo” (Olsztyn 2006). Zakres jego wykładów jest bardzo szeroki. Obok stałych wykładów z religiologii i małżeństwa i rodziny w kulturach i religiach, prowadził liczne wykłady monograficzne: antropologia śmierci, komunikacja społeczna i kulturowa, antropologia kulturowa współczesnej Europy, afroamerykański świat kultury, religie Czarnej Afryki, etnobotanika, etnozoologia itd.

Był założycielem i opiekunem działającego przez prawie 20 lat Koła Naukowego Antropologii Kultury. Pełnił funkcje kierownika najpierw Katedry Misjologii, Etnologii i Religiologii, potem Katedry Filozofii i Antropologii. Był prodziekanem ds. nauki w kadencji 2008-2012, dziekanem Wydziału Teologii w latach 2014-2016. Jest członkiem Komisji Nauk Humanistycznych przy Oddziale PAN w Olsztynie i w Białymstoku, Komitetu Nauk Etnologicznych PAN, Komitetu ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi KEP i Olsztyńskiego Forum Nauki i kilku towarzystw naukowych.

Opublikował 5 monografii i 144 artykuły naukowe, był redaktorem lub współredaktorem 8 książek. Prowadził wykłady na Uniwersytecie Katolickim Portugali w Lizbonie, Państwowym Uniwersytecie im. Ivana Franki we Lwowie, Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Swoje zainteresowania kulturami Afryki związane ze regularną obecnością badawczą w terenie łączy z troską o harmonijne współżycie w społeczeństwie wielokulturowym. Interesuje się też sztuką, szczególnie niematerialnym dziedzictwem kulturowym w postaci widowisk, szczególnie tańca.

bmip
fot. strona Kancelarii Prezydenta RP

w kategorii