Męskie kariery – kobiece troski? Życie prywatne Polaków w XIX w.

Maria Dulębianka, działaczka społeczna, malarka, pisarka, publicystka
Po raz 7. na Wydziale Humanistycznym UWM odbyła się sesja naukowa poświęcona prywatnemu życiu Polaków w XIX w. Podczas tegorocznej edycji naukowcy wzięli pod lupę kariery zawodowe mężczyzn i kobiet.

Dwudniowe obrady (10-11.10) wypełniło ponad 30 referatów wygłoszonych przez historyków z najważniejszych ośrodków naukowych w kraju oraz gości z Ukrainy. Sesje naukowe odbyły się w siedzibie Wydziału Humanistycznego UWM oraz na zamku w Lidzbarku Warmińskim.

Główną organizatorką i pomysłodawczynią konferencji jest dr Maria Korybut-Marciniak z Zakładu Historii Europy Wschodniej i Krajów Nadbałtyckich Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych UWM.

- Problematyka tego cyklu wynika z mich osobistych zainteresowań. W Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych zajmuję się XIX wiekiem. Zakochałam się w tej epoce. Dlaczego życie prywatne? Zawsze wolałam patrzeć na XIX w od strony kultury, życia codziennego, relacji międzyludzkich. Ten wiek stereotypowo wiąże się z powstaniami, kampaniami napoleońskimi; zdecydowałam się więc od tego odejść – wyjaśnia dr M. Korybut-Marciniak.

Motywem przewodnim tegorocznej sesji była kariera zawodowa w perspektywie prywatności.

- Są to rewizje biografii osób znanych, wokół których urosły stereotypy. Próbujemy odpowiedzieć na pytanie, jak prywatność wpływała na życie publiczne – dodaje dr Korybut-Marciniak.

W referatach pojawiały się nie tylko sylwetki mężczyzn. Naukowcy przedstawili także biografie kilku kobiet, którym udało się w XIX w zrobić karierę zawodową.

- Bardzo lubię kobiety wybijające się ponad swoją grupę i one są widoczne. Np. Marianna Morawska, która kierowała teatrem wileńskim i zrobiła furorę! To typ takiej XIX-wiecznej businesswoman. Natomiast w moim referacie przedstawiam kobiety, których mężowie są urzędnikami niskiego szczebla. Na podstawie listów pokazuję, jak wyglądało ich życie bez mężów. Mężowie wychodzili do pracy, rodziny były rozproszone, kobieta w większości spędzała czas samotnie – opowiada dr Korybut-Marciniak.

Jak radziły sobie kobiety? Okazuje się, że całkiem dobrze, mimo często życia na bardzo niskim poziomie.

- Te kobiety emancypowały się, poszukiwały sposobów na samorealizację. To były ciche bohaterki. W domowym zaciszu realizowały swoje pasje, kształciły się. W efekcie powstawały rzeczy fantastyczne – np. zbiory botaniczne – mówi dr Korybut-Marciniak.

Po każdej sesji ukazuje się książka z referatami. Owocem ubiegłorocznej debata jest tom O mężczyźnie niezwyczajnie, którego można już szukać w księgarniach.

- Nasze publikacje to świetna lektura nie tylko dla humanistów. One są poczytne, pojawiają się nawet na półkach w Empiku. To naprawdę interesująca seria, wielowątkowa, mogąca zainteresować wiele osób. Przygotowujemy się też do opracowania i wydania syntezy życia Polaków w XIX w. Będzie to wydanie jednotomowe – podsumowuje dr Korybut-Marciniak.

mah

na zdj. Maria Dulębianka, działaczka społeczna, malarka, pisarka, publicystka. Przykład XIX-wiecznej kobiety niezależnej

fot. Wikipedia