Prof. Henryk Kostyra - wspomnienie

Zmień rozmiar tekstu

prof. Henryk Kostyra
Koniec roku 2016 przyniósł olsztyńskiemu środowisku naukowemu smutną wiadomość – wiadomość o śmierci profesora Henryka Kostyry - rektora Olsztyńskiej Szkoły Wyższej im. Józefa Rusieckiego.

Profesor Henryk Kostyra urodził się 10 listopada 1945 r. w Wolsztynie. Stopień naukowy doktora nauk technicznych uzyskał w 1977 r., zaś doktora habilitowanego w 1985 r. Tytuł naukowy profesora nauk rolniczych nadał Mu Prezydent RP w 1994 r. Profesor Kostyra był nauczycielem akademickim ponad 40 lat. Legitymował się wybitnym dorobkiem w dziedzinie biologii oraz technologii żywności i żywienia. W latach 1968-1984 był zatrudniony na Wydziale Technologii Żywności Akademii Rolniczo-Technicznej (ART) w Olsztynie, gdzie pełnił wiele funkcji kierowniczych. Pracował również w Instytucie Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie.

W 2001 r. Profesor podjął pracę w Olsztyńskiej Szkole Wyższej im. Józefa Rusieckiego. Dał się tu poznać jako ceniony wykładowca. Od 2003 r. pełnił również funkcję dziekana Wydziału Zdrowia Publicznego. Z dniem 1.10.2004 r. został prorektorem OSW, a po śmierci profesora Witolda Tulibackiego, 25.01.2006 r. objął stanowisko rektora OSW, które piastował aż do śmierci.

Wyrazem jego aktywności naukowej są liczne publikacje (ok. 160 pozycji) oraz udział w konferencjach krajowych i zagranicznych. Profesor Henryk Kostyra był autorytetem naukowym dla kilku pokoleń młodych naukowców. W ciągu 40-letniej pracy naukowo-dydaktycznej był promotorem ponad 30 prac magisterskich, 15 rozpraw doktorskich i konsultantem prac habilitacyjnych.

Profesor Kostyra jako rektor OSW był wielokrotnie nagradzany. Otrzymał: Brązowy, Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Edukacji Narodowej. Ostatnio zaś Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego przyznał Mu Złoty Medal za Długoletnią Służbę, którego niestety nie zdążył już odebrać. Był członkiem licznych towarzystw i organizacji naukowych: Komitetu Technologii i Chemii Żywności Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Biochemicznego, Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności i komitetów redakcyjnych w licznych periodykach naukowych.

W ostatnich latach działalności naukowej zajmował się nutrikosmetologią, krzewił ideę nutrikosmetyki i nutrikosmetologii jako zespolenia nauki o żywności i żywieniu z kosmetologią.

Ogromnie trudno wspominać człowieka, który do niedawna był wśród nas, brał udział we wszystkich aspektach pracy akademickiej. Profesor zawsze emanował optymizmem, życzliwością i pogodą ducha. W naszej pamięci pozostanie jako erudyta, człowiek niezwykle wysokiej kultury osobistej, ale przede wszystkim jako życzliwy innym, wrażliwy na ich smutki i radości. Był otwarty na potrzeby ludzi, czego wyrazem było zaangażowanie w działania na rzecz różnych instytucji społecznych.

Odejście Profesora jest niepowetowaną stratą dla polskiego środowiska akademickiego, naukowego, a przede wszystkim dla studentów i pracowników Olsztyńskiej Szkoły Wyższej im. Józefa Rusieckiego.

Przyjaciele i współpracownicy

w kategorii