Dr hab. Sacewicz – naczelnikiem olsztyńskiej Delegatury IPN

dr hab. Karol Sacewicz
Od 17 stycznia 2022 roku olsztyńską Delegaturą Instytutu Pamięci Narodowej będzie kierować dr hab. Karol Sacewicz z Instytutu Historii UWM.

Na stanowisko po. naczelnika delegatury powołał dr. hab. Sacewicza dr Karol Nawrocki - prezes IPN. Dr hab. Sacewicz obowiązki obejmie 17 stycznia br., bezterminowo. Jak to się stało, że prezes IPN wybrał właśnie jego?

- Myślę, że prezes pod uwagę wziął to, że kierowałem już olsztyńską Delegaturą IPN w latach 2017-19. Był to czas trudny, bo wiązał się z organizacją obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę. IPN zainicjował wtedy wiele różnych działań wymagających wzmożonego wysiłku. Sprostaliśmy tym wyzwaniom, co zostało w centrali zauważone i docenione. Byłem też organizatorem dużej konferencji naukowej pt. „Antykomunizm Polaków w XX w”. Uczestniczyło w niej ponad 40 naukowców z 17 ośrodków naukowych. Ona także zebrała dobre oceny. Sądzę, że powierzając mi to stanowisko, prezes IPN wziął pod uwagę właśnie takie aspekty mojej dzielności organizacyjnej, jak też specjalizację i dorobek naukowy - wyjaśnia dr Sacewicz.

Dr Karol Sacewicz zamierza kierowanie Delegaturą IPN w Olsztynie łączyć z pracą w Instytucie Historii UWM, podobnie jak to czynił poprzednio.

- Uważam, że moja praca w IPN nigdy nie była balastem dla Instytutu Historii i raczej wzbogacałem jego dorobek naukowy. Nie cierpiała z jej powodu także dydaktyka – dodaje dr Sacewicz.

Jako nowy szef ma już pewne plany wobec delegatury, m.in. wzmocnienie współpracy z UWM, ale zanim je ujawni, chce je przedyskutować z rektorem.

 

Karol Sacewicz (ur. 1978 r.) – adiunkt w Instytucie Historii UWM, a od 2015 r. pracownik Instytutu Pamięci Narodowej (w latach 2017–2019 naczelnik olsztyńskiej Delegatury IPN). Od 2002 r. prowadzi zajęcia dydaktyczne na kierunkach: historia, stosunki międzynarodowe, administracja oraz wojskoznawstwo. Główne obszary zainteresowań badawczych dr. hab. Sacewicza obejmują zagadnienia życia politycznego w II RP, ze szczególnym uwzględnieniem postaw antykomunistycznych, jak i aktywności organizacji komunistycznych, historię Polskiego Państwa Podziemnego, jego stosunku do komunistów i komunizmu, a także powojenną historię Warmii i Mazur. Obecnie pracuje nad monografią przedstawiającą polską perspektywę wojny w Wietnamie, a we współpracy - nad wydawnictwem źródłowym obrazującym antykomunizm ruchu narodowego w międzywojennej Polsce. Autor i współautor wielu publikacji naukowych, popularnonaukowych oraz źródłowych, w tym kilkunastu książek oraz kilkudziesięciu artykułów opublikowanych w czasopismach naukowych.

W 2007 r. obronił dysertację doktorską „Współpracować czy zwalczać? Centralna prasa Polskiego Państwa Podziemnego wobec komunistów polskich (1939–1945)”. Stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie historia otrzymał w 2017 r. za osiągnięcie naukowe „Komunizm i antykomunizm w II Rzeczypospolitej”.

opr. lek