Grupa ruchu przeżywala wzloty i upadki. Na przestrzeni lat od kiedy istnieje Tater przechodziła wiele modyfikacji..;) Przewinęło się tu mnóstwo osób, jedne zostawały na dlużej, inne pokazywały się na krótką chwilę...Jednak każda odnalazła coś dla siebie i zostawiła coś z siebie. Niektore powracały po latach, inni zawsze zostaną mile widzianymi gośćmi...:)
Obecnie Grupa Ruchu składa sie z 6 osób. Jest u nas Aga, Paskuda, Rav 4, Werter, Alutka i Punkcik. Każdy z nas ma w sobie coś szczególnego a łączy nas przede wszystkim pasja tworzenia i specyficzna więź łącząca zakręconych pozytywnie ludzi. Uczymy się tu słuchać innych, przyjmować krytykę, cieszyć się z rzeczy małych ale również przełamywać własne bariery i słabości. Osoby w grupie mają różny staż współpracy z Teatrem Jedni są tu od 5 lat inni dołączyli do nas na początku roku akademickiego...Niesamowite jest to, że osoby, które prawie się nie znają potafią tak szybko nawiązać więź, która wspomaga, daję siłę ale i stawia "do pionu"...
Grupa Ruchu jest składową Teatru Studenckiego Cezar od początku jego istnienia. Tworzona jest przez ludzi, którzy poprzez ruch pragną wyrazić siebie i swoje emocje. Zajęcia prowadzone są tak, by nie tylko doskonalić warsztat teatralny, ale by stanowiły one wartość terapeutyczną – zarówno dla ciała, jak i dla ducha. W trakcie wspólnych spotkań zapomina się o codzienności, skupiając uwagę na swoim ciele, wewnętrznych potrzebach i poszukuje się własnego sposobu ekspresji. To praca nad sobą, plastyką swojego ciała, a także próba zrozumienia siebie i innych. To doskonalenie swoich umiejętności, dzielenie się nimi, a także pozyskiwanie nowych doświadczeń, poszukiwanie ekspresyjnych form wyrazu scenicznego, by tworzone spektakle były dla widza inspiracją i odzwierciedleniem jego własnych uczuć. Podczas prób za pomocą ruchu i słowa buduje się nowe role, nowe płaszczyzny życia, które choć trwałe i o mocnych fundamentach, często znikają wraz ze zdjęciem maski...
Przeszłość okraszona nutką wspomnień o dawnych spektaklach
PRUSOWIE
- Zależało nam przede wszystkim na wzbudzeniu emocji, spojrzeniu w przeszłość i przyszłość: gdzie sięgają nasze korzenie i co będzie po nas? - Mówi o "Prusach", najnowszym spektaklu teatru jego reżyser, Cezary Kurkowski (Gazeta Olsztyńska).
"Prusowie" to opowieść o życiu i zagładzie dawnych mieszkańców naszego regionu, jednak ukazana w dramacie "pruskość" nie jest kategorią geograficzną, historyczną czy plemienną, lecz raczej synonimem człowieczeństwa: Prusowie przybywają Skądś, z nieznanego nam miejsca. Podróżujące oddzielnie rodziny łączą się tworząc plemię. Budują wioskę i żyją w niej; pracują w polu, jedzą, śpią, kochają. Także giną - wioskę atakują Krzyżacy...
Chcieliśmy poprzez historię Prusów ukazać pewną prawidłowość dziejową, pojawianie się, zanikanie i wzajemne przenikanie cywilizacji i kultur. Wieloznaczną treść spektaklu podkreśla jego forma, przekaz oparty o taniec, elementy pantomimy, grę świateł i symbolikę ognia.
Pomysł tego rodzaju przedstawienia zrodził się dawno. Kilka lat temu Lech Ostasz stworzył scenariusz pod tytułem "Prusowie". Stał się on inspiracją dla naszego spektaklu, jednak oba dzieła różnią się zasadniczo tak pod względem formy, jak i treści.
Instalacja „Ul. Dobrej Nadziei” SAF Jamnik i Teatr Studencki CEZAR
Instalacja, to wizja dekalogu widzianego oczami młodych ludzi. Środkami wyrazu jest fotografia i plastyka uzupełniona grą aktorską oraz prezentacja multimedialna. Dziesięć obrazów („przypowieści chrześcijańskie odniesione do naszych czasów”) pobudza wyobraźnię i uświadamia nam wartości wewnętrznego życia. W zabieganej codzienności nie można zatracić samego siebie i czasem warto po prostu się zatrzymać i zastanowić nad własnym życiem. Instalację prezentowaliśmy m.in. na II Studenckim Ogólnopolskim Festiwalu Teatralnym „Theatrum Orbis Terrarum” (Olsztyn, maj 2001), Olsztyńskiej Trzydniówce Teatralnej (przegląd teatrów ulicznych, (Olsztyn, sierpień 2001), IX Festiwalu Teatralnym „DIONIZJE” (Ciechanów, wrzesień 2001), Festiwalu Teatrów Studenckich „Wyjście z cienia” (Gdańsk, listopad 2001), Przeglądzie Kultury Studenckiej (Częstochowa, listopad 2001), Teatrze Jaracza (Olsztyn, styczeń,2002), Międzynarodowym Festiwalu Młodzieżowym (Gwardijs - Rosja, lipiec 2002), Międzynarodowym
Festiwalu Teatrów Ulicznych (Halmstad - Szwecja , sierpień 2003).
CZŁOWIEK
Przedstawienie to można uznać za trawestację dramatu antycznego w tonacji techno. Stworzone z ciał aktorów Oko Opatrzności ukazuje poszczególne etapy ludzkiego życia - dzieciństwo, poznawanie świata, miłość, pracę, starość - prezentując cykl i schemat życia uznawanego za zdrowe, oczywiste i zbożne. Bohater - Człowiek zostaje porwany przez ów cykl, nie potrafi jednak ani go zrealizować, ani mu uciec. Jego sytuację podkreśla wisząca nad w nim pajęczyna. Tragizm postaci potęguje fakt, że jest ona, w przeciwieństwie do członków Oka całkowicie świadoma swej odrębności jako jednostki i że jest, mimo swej formalnie wyeksponowanej pozycji - postacią obcą na scenie, bliższą raczej publiczności.
Prezentacja wideo: Antek Grzybek
