Koordynator: dr Marta Bogusławska-Tafelska

mgr Oksana Korinetska

dr Joanna Łozińska-Bastek

Ekologia języka bada procesy językowe z perspektywy relacji organizmów z szeroko pojętym środowiskiem: biologicznym, społecznym, kulturowym, kognitywnym/intrapersonalnym.  We współczesnych badaniach językoznawczych mówić dziś można o języku jako o centralnym elemencie rozbudowanego systemu otwartego - ekosystemu językowego, który stanowi podsystem biosfery, jako makroukładu generującego życie na Ziemi, wraz ze wszystkimi jego procesami, włączając procesy językowe.

Paradygmat ekolingwistyczny kontynuuje otwarty i transdyscyplinarny nurt zapoczątkowany przez językoznawstwo kognitywne; podstawowa metodologiczna różnica między tymi dwoma paradygmatami współczesnej lingwistyki to różnica w rozłożeniu akcentów: podczas gdy językoznawstwo kognitywne analizuje behawiory człowieka - w tym procesy językowe - w powiązaniu ze strukturami mentalnymi, ekolingwistyka wskazuje na potrzebę przeniesienia punktu ciężkości na dynamiczne relacje pomiędzy umysłem człowieka-komunikatora i intrapersonalnym, interpersonalnym i zewnętrznym kontekstem.

Badania prowadzone w Pracowni Ekologii Języka obejmują:

• zjawisko attention w procesie językowym;
• zjawiska kontaktu kulturowo-społeczno-językowego;
• sposoby kodowania relacji przestrzennych w danym języku i ich wpływ na kategoryzację i zapamiętywanie sytuacji przestrzennych;
• akwizycja drugiego języka;
• procesy świadomościowe;
• proces uczenia się.